ูหลิวนะคะ ป้าก็แค่เปรียบเทียบ”อวิ๋นตั่วหยิบเงินใส่กระเป๋า แล้วออกจากประตูไปอย่างรวดเร็วป้าหวงจับแขนของอวิ๋นตั่วไว้ แล้วพูดเตือนว่า “อวิ๋นตั่ว หนูแน่ใจแล้วเหรอ ถ้าธุรกิจของครูหลิวไม่สำเร็จล่ะ เงินก้อนนี้หนูจะไม่ได้คืนนะ”“หนูรู้ค่ะ” อวิ๋นตั่ววิ่งไปได้ไม่กี่ก้าวก็กลับมาอีก เธอบอกว่า “นี่เป็นความลับนะคะ ห้ามป้าไปบอกคนอื่น”ป้าหวงหนักใจกับความลับนี้ เพราะเงินที่อวิ๋นตั่วหยิบออกไปเมื่อครู่นี้
อย่างตํ่าก็ห้าหมื่นแล้ว เงินห้าหมื่นหยวนสำหรับครอบครัวอวิ๋นนั้นถือว่าไม่มาก แต่เมื่อเด็กคนหนึ่งบอกว่าจะนำเงินห้าหมื่นนี้ไปลงทุน ก็ดูจะกลายเป็นเรื่องใหญ่เสียแล้วแม่บ้านหลิวเห็นท่าทางใจลอยไร้สติของป้าหวง จึงซักไซ้ไต่ถาม เมื่อได้รู้เธอก็รู้สึกว่าตัวเองถูกหักหลัง แม่บ้านหลิวรู้สึกว่าปกติเธอกับอวิ๋นตั่วเข้ากันได้ดี แต่ตอนนี้อวิ๋นตั่วกับป้าหวงเกิดมีความลับต่อกันเสียแล้ว สิ่งนี้ทำให้แม่บ้านหลิวรับไม่ได้ เธอจึงนำความลับนี้ไปบอกกับชูยินโดยที่ไม่แม้แต่คิด อย่างนี้ความลับระหว่างป้าหวงกับอวิ๋นตั่วก็จะไม่มีอีกต่อไปแล้วตอนที่อวิ๋นตั่วกลับเข้าบ้านมา ชูยินก็อยู่ในห้องนอนของเธอแล้ว พอเห็นเธอเข้าก็ถามขึ้นทันทีว่า “อวิ๋นตั่ว กระปุกหมูน้อยของลูกล่ะ”“หนูทุบแล้วค่ะ” อวิ๋นตั่วตอบ“ทำไมถึงทุบเสียล่ะ”อวิ๋นตั่วควักเงินออกมาจากกระเป๋านักเรียน แล้ววางลงบนเตียง “หนูจะเอาไปให้คุณครูหลิวลงทุน แต่เขาไม่ต้องการค่ะ”
