คุณหมอโจรักษาเวลาได้ดีเยี่ยม เวลาผ่านไปแค่ครึ่งชั่วโมงก็มาถึงบ้านตระกูลอวิ๋นแล้ว เขาตรวจให้อวี่เจ๋อรอบหนึ่ง โชคดีที่เขาไม่เป็นอะไรมากอวี่เจ๋อกล่าวลา อวิ๋นตั่วจึงขอให้เขาอยู่ทานอาหารเที่ยงด้วยกันก่อน
แต่อวี่เจ๋อนัดลูกค้าไว้คุยเรื่องธุรกิจ แต่ไม่อยากให้ใครรู้ จึงรีบบอกปัดไปว่าที่บ้านมีธุระ จึงไม่สะดวกที่จะอยู่นานอวิ๋นเฉียวจึงพูดจาหยอกล้อเขาขึ้น “ฝีมือการทำอาหารของน้องสาวฉันพัฒนาไปเยอะแล้วนะ นายไม่ต้องกลัวหรอกน่า”“ฉันมีธุระจริงๆ ” อวี่เจ๋อตอบอวิ๋นตั่วก็ไม่ดึงดันต่อไป “เวลานี้ไม่มีรถแล้ว หนูให้ลุงหูไปส่งพี่แล้วกันค่ะ”“ไม่ต้องหรอก ให้คุณครูหลิวติดรถหมอไปก็ได้ครับ” คุณหมอโจกล่าวอวิ๋นตั่วไม่รู้จะทำยังไง เธอจึงปล่อยให้อวี่เจ๋อไปอวี่เจ๋อขึ้นรถคุณหมอโจ แล้วก็กล่าวขอบคุณเขา“เรื่องเล็กน้อย ไม่ต้องพูดขอบคุณหรอก”คุณหมอโจกำลังจับพวงมาลัย มองไปที่อวี่เจ๋อแล้วยิ้มเล็กน้อย “จำได้ว่าครั้งแรกที่เจอเธอ ห้าหกปีก่อนหรือเปล่านะ?”คุณหมอไม่ค่อยแน่ใจนัก อวี่เจ๋อจึงตอบเขาว่า “ก็น่าจะประมาณห้าปีครับ ตอนนั้นอวิ๋นตั่วขึ้น ป.1 พอดี”“ใช่ๆ” คุณหมอโจยื่นมืออกมาทำท่าเปรียบเทียบ “ตอนนั้นอวิ๋นตั่วสูงเท่านี้เอง ตัวอ้วนจํ้ามํ่า สอบได้ 27 คะแนน ตอนนั้นอี้ฟานอยากจะบ้าตายเขาคิดมาตลอดว่าเขาฉลาด ไม่เข้าใจว่าทำไมลูกทั้งสองคนถึงเรียนไม่เก่งหมอก็บอกเขาว่าอย่าเก็บมาใส่ใจเลย การเรียนเป็นแค่หนึ่งในทักษะหลายๆด้าน ทีแรกเขาก็อยากจ้างค
