รูสอนพิเศษ แต่ชูยินไม่เห็นด้วย แต่ผลสุดท้ายผ่านไปไม่ถึงหนึ่งวัน ชูยินดันเปลี่ยนความคิดอีกแล้ว เจ้าคู่นี้น่าสนใจจริงๆ”อวี่เจ๋อยิ้มออกมาแต่ไม่พูดอะไร เพราะเขารู้สาเหตุว่าทำไมตอนแรกชูยินถึงได้เปลี่ยนความคิด คำพูดที่อวิ๋นเฉียวเคยบอกเขาคือ…ทั้งชีวิตนี้แม่ฉันไม่สนใจอะไรหรอก แต่มีอยู่เรื่องเดียวที่สนใจ คือไม่ยอมเสียหน้าให้กับคุณน้าจ้าวเยว่ ฉันน่ะหมดหวังแล้ว แต่น้องสาวฉันยังอายุน้อย ยังพอช่วยเธอได้อวิ๋นตั่วไม่รู้ตัวหรอกว่าเธอกำลังรับหน้าที่รักษาหน้าตาให้ผู้เป็นแม่ แต่สาเหตุที่เธอพยายามตั้งใจเรียนตอนแรก ก็คล้ายๆ กับแม่ของเธอนั่นแหละ
เธออยากจะเอาชนะสือเหยียนสักครั้ง อวี่เจ๋อบอกเธอว่า ถ้าอยากเอาชนะสือเหยียนก็อย่าพึ่งคนอื่น ต้องพึ่งตัวเอง เรื่องการเอาชนะสือเหยียน เป็นสิ่งที่กระตุ้นจิตใจได้ดีมาก แต่ก็ทำให้เธอหมดกำลังใจได้เช่นกัน“หนูเอาชนะสือเหยียนไม่ได้หรอกค่ะ”“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ สือเหยียนสอบได้ร้อยคะแนน ในกระดาษข้อสอบแผ่นหนึ่ง มากสุดก็ได้แค่ร้อยคะแนน นั่นก็หมายความว่าสือเหยียนถึงขีดจำกัดแล้วแต่อวิ๋นตั่ว เธอน่ะยังมีช่องว่างให้พัฒนาต่ออีกมาก พวกเราค่อยๆ ก้าวไปทีละนิด ต้องมีสักวันที่ตามสือเหยียนทันแน่” อวี่เจ๋อบอกกับอวิ๋นตั่วว่า “นึกถึงนิทานเรื่องกระต่ายกับเต่าสิ เธอเป็นเต่า ส่วนสือเหยียนเป็นกระต่าย”การเปรียบเทียบนี้ก็ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไรนัก อวิ๋นตั่วไม่รู้สึกเลยว่าตัวเองเป็นเต่า เธอแค่อยากลองชนะดูส
