่ได้ค่ะ หนูจะไปโทรเรียกคุณหมอโจมา” อวิ๋นตั่วพูดจบก็วิ่งเข้าบ้านไปโทรศัพท์อวี่เจ๋อประคองจักรยานขึ้นมาจากพื้น เขารู้สึกเจ็บไปทั้งตัวอวิ๋นเฉียววิ่งเข้ามา เขายังร่าเริงกับความโชคร้ายของอีกฝ่ายอยู่ “ที่นายกระโดดเมื่อกี้เจ๋งกว่าหวงเฟยหงอีกนะ ฉันรู้แค่ว่านายเรียนเก่ง ไม่รู้เลยนะว่ากังฟูก็ใช้ได้เหมือนกัน ไปฝึกมาตอนไหนเหรอ”“ใช่แล้ว ฉันก็นึกไม่ถึงว่าตัวเองจะเก่งขนาดนี้” อวี่เจ๋อมองเขา ไม่เปิดโอกาสให้เขานำเรื่องนี้มาล้อเล่น “ดูท่าทางความสามารถของคนเราคงไร้ขีดจำกัดจริงๆ นายก็สู้ๆ นะ ต้องเชื่อมั่นในตัวเองเข้าไว้”อวิ๋นเฉียวปากพล่อยจนโดนตอกกลับ แล้วเขาก็รีบเดินตามหลังอวี่เจ๋อไปชูยินเดินมาตรงหน้าอวี่เจ๋อ พอประเมินดูแล้วจึงเอ่ยถามว่า “เป็นยังไงบ้างจ๊ะ ไม่เป็นไรใช่ไหม”“ไม่เป็นไรครับ” อวี่เจ๋อตอบ“หนูโทรหาคุณหมอโจแล้ว เขาบอกอีกครึ่งชั่วโมงจะมาถึงค่ะ” อวิ๋นตั่ววิ่งออกมาจากบ้าน“ที่จริงไม่ต้องหรอกครับ” อวี่เจ๋อไม่อยากให้มากคนมากความ“ตรวจดูหน่อยดีกว่าจ้ะ พวกเราเองก็จะได้วางใจ” ชูยินกล่าว————————————————–
