นว่าอวี่เจ๋อไม่ได้คอยประคองอยู่ ในใจก็รู้สึกกลัวขึ้นมา คิดอยากจะลงจากรถ แต่เธอไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้รถหยุด เธอจึงกระโดดลงมาด้วยความกังวล รถจักรยานยังคงพุ่งไปข้างหน้า แต่ตัวของเธอกำลังจะล้มลงไปในดงดอกกุหลาบข้างๆ ในจังหวะนี้เอง อวี่เจ๋อก็กระโจนเข้ามากอดเธอไว้ ทั้งคู่ล้มลงไปในดงดอกกุหลาบด้วยกันและครั้งนี้อวี่เจ๋อกลายเป็นฐานรองรับตัวให้เธออีกแล้วอวิ๋นตั่วร้อนรนรีบลุกขึ้นมา หัวใจเต้นตึกๆ เธอรีบไปตรวจดูมือขวาของอวี่เจ๋อ “หนูไม่ได้โดนมือขวาของพี่ใช่ไหมคะ พี่บาดเจ็บหรือเปล่า”อวี่เจ๋อส่ายหน้า “แขนไม่หักแน่ แค่หนามของกุหลาบมัน……”พออวิ๋นตั่วได้ยินก็ได้สติขึ้นมาทันที เธอรีบฉุดอวี่เจ๋อขึ้น ฤดูร้อนทำให้พวกเขาใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้น หนามกุหลาบทั้งแหลมทั้งแข็ง คนทั้งคนล้มลงไปในดงกุหลาบ คาดว่าคงจะโดนตำจนพรุนเป็นตะแกรงซะแล้วอวิ๋นตั่วรีบดูรอบๆ ตัวอวี่เจ๋อ เพื่อตรวจสอบบาดแผลบนร่างกายเขา
“เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ ทำไมหนูไม่เห็นมีเลือดออกเลย ไม่รู้โดนหนามตำเนื้อแล้วหรือเปล่า”“ไม่เป็นไร คิดซะว่าเป็นการฝังเข็มไง” อวี่เจ๋อพูดล้อเล่นกับเธอ“พี่ยังพูดตลกได้อีกนะคะ! ครั้งก่อนหนูดูข่าวมา มีคนโดนเข็มตำที่หัว
เขาไม่รู้ตัวอยู่ตั้งหลายปี แค่รู้สึกปวดหัวบ่อยๆ ยังนึกว่าเป็นโรคเรื้อรังซะอีกสุดท้ายมีอยู่วันหนึ่งปวดจนทนไม่ไหว ก็เลยไปหาหมอ ผลปรากฏว่ามีเข็มปักผ้าอยู่ในหัวของเขา”“พี่ว่าสวรรค์คงไม่ล้อเล่นกับพี่แรงขนาดนั้นหรอกนะ”“ไม
