กงาน นั่นก็เกี่ยวข้องกับฐานะครูสอนพิเศษของเขาเหมือนกันเพราะฐานะนี้เป็นสิ่งที่ดลใจให้เขาได้นึกถึงหนทางหาเงินนี้ได้“วันนี้นอนตื่นสายซะแล้วเหรอ” อวี่เจ๋อกล่าวขณะมองดูนักเรียนของตัวเอง ผ่านมาหลายปีขนาดนี้แล้วแต่เธอเหมือนจะยังไม่โตขึ้นเลย เอาแต่อยู่ในป้อมปราการ ไม่เข้าใจโลกภายนอก“พอนึกขึ้นได้ว่าใกล้จะเปิดเทอม หนูก็ไม่อยากตื่นขึ้นมาเลยค่ะ”“กลัวการเปิดเทอมเหรอไง?”“ไม่ถึงกับกลัวหรอกค่ะ แต่ใครจะไปตื่นเต้นดีใจกับการเปิดเทอมบ้างละคะ แล้วอีกอย่าง ครั้งนี้ก็ขึ้นชั้นมัธยมต้นแล้วด้วย หนูได้ยินมาว่าเรียนหนักมาก แค่คิดก็เหงื่อออกเต็มมือแล้วค่ะ จะตื่นขึ้นไหวได้ยังไงกัน”อวิ๋นเฉียวลงมาจากชั้นบน เดินไปอยู่ข้างๆ อวิ๋นตั่ว แล้วใช้มือหนึ่งข้างวางบนไหล่เธอ “พี่ว่าเธอพูดถูก คนที่กล้าเผชิญหน้ากับการเปิดเทอม ถือว่าเป็นผู้กล้าเลยล่ะ อย่างเช่นคนที่อยู่ตรงหน้าเธอนี่ไง เปิดเทอมหรือปิดเทอมก็ไม่ต่างกันเลย เรียนกับเขามาตั้งหกปีแล้ว ทำไมเธอไม่เรียนรู้จากเขามาสักนิดล่ะ”“อย่าไปฟังพี่เธอพูดจาเหลวไหล ตอนเด็กพี่ก็ไม่ชอบเปิดเทอมเหมือนกันแต่ต่อมาพอคิดๆ ดูแล้ว ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบ โรงเรียนก็ยังอยู่ตรงนั้นอยู่ดียังไงซะวันเปิดเทอมก็ต้องมาถึง ถ้าจะขัดขืนก็สู้ยอมรับอย่างกล้าหาญไม่ดีกว่าเหรอ เมื่อเผชิญกับสิ่งที่จำเป็นต้องทำ ก็พยายามทำให้ดีที่สุด จะได้ไม่ทำให้ตัวเองผิดหวัง เธอว่าไหมล่ะ”“ก็ฟังดูมีเหตุผลอยู่หรอก แต่เวลาทำมันยากนี่ค
