อวิ๋นตั่วซื้อหนังสือสองตั้งกลับมาจากร้านหนังสือ ขณะที่ทุกคนกำลังคิดว่าเธอจะตั้งใจศึกษาค้นคว้าวิชาการ แต่พอพลิกหนังสือดูแล้ว……หน้าปกของแต่ละเล่มมีสีสันสวยงาม มีทั้งอาหารผัดทั่วไป สูตรลับการนึ่ง ซุปบำรุงร่างกาย300 อย่าง คู่มือการอบ อาหารเช้าเลิศรสบำรุงร่างกาย……พออวิ๋นเฉียวเห็นหนังสือมากมายแบบนั้น ในใจก็รู้สึกว้าวุ่น เขาคิดว่าน้องสาวขยันขนาดนี้ แต่พี่ชายอย่างเขาเอาแต่เที่ยวเล่นทั้งวัน คุณแม่ต้องอยากสั่งสอนเขาแน่ แต่พอได้ลองอ่านหนังสือพวกนี้ เขาก็หัวเราะออกมาทันที“หนังสือวิชาการความรู้น่ะ ที่บ้านเรายังมีไม่เยอะพอหรือไง ยังต้องไปซื้อถึงที่ร้านอีกเหรอ”“การทำอาหารไม่ถือว่าเป็นวิชาความรู้หรือไงคะ” อวิ๋นตั่วตอบอย่างไม่ยอมอ่อนข้อให้“เป็นวิชาความรู้จ้ะ เอาที่เธอสบายใจนะ” อวิ๋นเฉียวไม่มีเวลามาต่อล้อต่อเถียงกับน้องสาวอีก เขาหยิบกุญแจรถแล้วออกจากบ้านไปหาสาวๆ ที่นักไว้ข้างนอก ใกล้จะหมดเวลาซัมเมอร์แล้ว เขาต้องรีบหาโอกาสเที่ยวเล่นก่อน“วันนี้หนูจะทำซุปหวานให้พี่นะคะ!” อวิ๋นตั่วตะโกนตามหลังพี่ชาย“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวพี่ออกไปกินข้างนอก”“จะรีบร้อนออกไปไหนกัน?”“เวลามีค่าดุจทองคำ ซัมเมอร์กำลังจะจบลงแล้ว พี่ไม่อยากเสียเวลา”“สำหรับพี่แล้ว อยู่ต่างประเทศกับอยู่บ้านเรามันต่างกันตรงไหนคะ”“ต่างแน่นอน อารมณ์ของคนที่ต้องจากบ้านไปไกล เธอจะไปเข้าใจได้ไงล่ะ” อวิ๋นเฉียวโบกมือให้น้องสาวขณะที่ปิดประตูรถ “บาย!”อวิ๋นเฉียว
