ะคะ”“คุณบอกว่านี่เป็นห้องที่แพงที่สุดในโรงพยาบาลอย่างนั้นหรือครับ”“ใช่ค่ะ”“คืนล่ะเท่าไหร่ครับ”“สามหมื่นแปด”คนที่นิ่งเสมอราวกับต้นไผ่อย่างอวี่เจ๋อถึงกับไม่สามารถสงบต่อไปได้อีกหลังจากรถพยาบาลมาส่งที่โรงพยาบาลแล้ว หมอก็ทำการผ่าตัดให้เขา
จากนั้นเขาก็ถูกส่งตัวมาที่ห้องนี้ ตอนแรกแค่มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าค่าห้องของห้องพักแบบนี้คงแพงมาก เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าจะแพงขนาดนี้ เขาเองก็ได้บอกแล้วว่าอยากขอเปลี่ยนเป็นห้องธรรมดา แต่อวิ๋นเฉียวบอกว่าห้องธรรมดาเต็มแล้ว เพราะแบบนั้นเขาจึงไม่ได้ยืนกรานว่าจะเปลี่ยนห้องอีกสามหมื่นแปด…นั่นเท่ากับเงินเดือนทั้งปีของพ่อของเขา แบบที่ต้องทำงานฝ่าลมฝนแบบไม่เกรงกลัวอะไรทั้งสิ้น ถึงจะได้เงินเยอะขนาดนี้“ผมอยากเปลี่ยนเป็นห้องพักธรรมดาได้ไหมครับ”“เรื่องนี้ฉันตัดสินใจเองไม่ได้ค่ะ คุณต้องถามคุณหมอเจ้าของไข้”“งั้นรบกวนช่วยเชิญคุณหมอเข้ามาหน่อยได้ไหมครับ”นางพยาบาลไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ลางสังหรณ์บางอย่างบอกเธอว่าตัวเองจะต้องโดนด่าแน่ๆ อยู่ดีๆ ก็ไปพูดเรื่องค่าห้องพักกับผู้ป่วย!“ขอบคุณนะครับ…… ”อวี่เจ๋อมองออกว่าพยาบาลสาวกำลังกลัวเพราะแบบนั้น การขอบคุณครั้งนี้จะพูดแบบงั้นๆ ไม่ได้ เขาจึงอ่านป้ายชื่อบนหน้าอกของเธอ…เหยาอี้ตี๋ “อี้ตี๋”อี้ตี๋หน้าแดง เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าชื่อของตัวเองจะถูกคนเรียกออกมาได้น่าฟังถึงขนาดนี้————————————————–
