อกลับไปก่อนเถอะ”เพราะแบบนั้น คนอื่นๆ ถึงได้ยอมกลับไปนางพยาบาลเอาปรอทวัดไข้ออกมา นัยน์ตายังคงเต็มไปด้วยเมฆหมอกอวี่เจ๋อจึงขอโทษแทนอวิ๋นเฉียว “เพื่อนของผมปากไม่มีหูรูดเอง ขอโทษด้วยนะครับ”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คนอย่างเราก็ถูกคนสั่งให้ทำอย่างนั้นอย่างนี้เป็นปกติ ฉันชินแล้วล่ะค่ะ ในสายตาคนมีเงินอย่างพวกคุณ เราเองก็คงไม่ต่างกับพวกทาสรับใช้ในสมัยโบราณ”อวี่เจ๋อคิดว่าพยาบาลสาวคนนี้คงต้องทนรับอะไรมาไม่น้อยเลย ตอนนี้จริงๆ แล้วมีหลายเรื่องที่เขาเองก็ไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น คาดไม่ถึงว่าคนนั้นเพียงแค่มีเงินก็คิดว่าตัวเองดีเลิศ ไม่เคยเห็นคนอื่นอยู่ในสายตา เธอเป็นคนรับผิดชอบพื้นที่เขต VIP นี้ คงได้เจอคนแบบนั้นอยู่ไม่น้อย เพราะอย่างนั้นจึงมีความเด็ดขนาดแบบนี้เพียงแต่นั่นเป็นแค่ภาพรวม หากเหมารวมก็อาจจะดูเอนเอียงเกินไป
ทว่าหากคิดจะไปพูดแทนคนรวยที่ไม่ได้มีนิสัยเผด็จการ ก็ดูจะตลกไปสักหน่อย เพราะมันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขาเลย เขากับพยาบาลคนนี้ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ทำไมถึงต้องอยากไปเปลี่ยนความคิดของเธอด้วย?แต่เคลียร์ตัวเองก่อนน่าจะดีกว่า “คนมีเงินที่คุณพูดถึงน่ะ คงรวมผมไม่ได้นะครับ เพราะผมไม่ใช่คนมีเงิน”คุณพยาบาลเบะปากออกเล็กน้อย “คุณไม่ใช่คนมีเงิน แต่พักห้องแพงแบบนี้ รู้ไหมว่าค่าห้องคืนล่ะเท่าไหร่”“นั่นพ่อของเพื่อนผมเป็นคนจ่ายน่ะครับ”“พ่อของเพื่อนคนเมื่อกี้น่ะหรือคะ”“ครับ”“ดูท่าว่าคุณกับเพื่อนจะสนิทกันมากน
