นรนขึ้นมา เด็กโง่นี่หมายความว่ายังไงกันแน่ คงไม่ได้คิดจะทดแทนบุญคุณด้วยตัวของตัวเองหรอกใช่ไหม เขารีบก้าวออกมาข้างหน้า “เรื่องนี้ฉันผิดเอง เพราะฉันไม่คิดให้รอบคอบ เห็นแก่ตัวถ้าตอนนั้นฉันจับอวี่เจ๋อไว้แน่นๆ เรื่องก็คงไม่เป็นแบบนี้”อวิ๋นตั่วเช็ดนํ้าตา พูดออกมาด้วยท่าทางมั่นใจ “พี่พูดถูกทุกอย่างเลยมันเป็นความผิดของพี่!”เป็นอีกครั้งที่อวิ๋นเฉียวมั่นใจว่าอวิ๋นตั่ว น้องสาวของเขาเป็นหมาป่าขาวที่เขาออกมายอมรับผิดก็เพราะเธอ แต่ทว่าเธอกลับไม่เห็นใจ ไม่เข้าใจในความปรารถนาดีของเขาเลยแม้แต่น้อย เอาเถอะ ใครใช้ให้เธอมาเป็นน้องสาวของเขาล่ะ ถึงเธอจะไร้ความเมตตา แต่เขาจะไร้คุณธรรมไม่ได้ เมื่อนึกย้อนไปถึงเมื่อก่อน ตอนที่เขาถูกพ่อยึดบัตรเครดิตไป น้องสาวตัวน้อยก็เป็นคนแอบเอาเงินค่าขนมให้เขา บุณคุณนี้ เขา อวิ๋นเฉียว จะเก็บไว้ในใจไม่ลืม“ใช่ เป็นความผิดของพี่เอง” อวิ๋นเฉียวก้มหน้าลง แม้จะก้มหน้า แต่สีหน้าท่าทางของเขาก็ดูจริงใจมาก “อวี่เจ๋อ ต่อไปฉันจะเป็นมือขวาของนายเอง อยากทำอะไรก็ให้บอก เสื้อผ้าฉันก็จะช่วยใส่ หน้าก็จะช่วยล้าง การบ้านฉันก็จะช่วยทำ ข้าวก็จะช่วย……”“พี่จะช่วยเขากินเหรอ” คำว่ากินยังไม่ทันหลุดออกจากปาก อวี่ซีก็เอ่ยรับขึ้นมาก่อน“ไม่ใช่สิ ฉันจะช่วยป้อนต่างหาก” อวิ๋นเฉียวแก้คำพูดให้คนที่ฟังมาตลอดเงียบๆ อย่างสือเหยียนก็เอ่ยขึ้นบ้าง “เป็นความผิดของหนูเอง ถึงหนูจะไม่ได้ทำ แต่เขาก็บาดเจ็บเพราะหนู หลัง
