ียก่อน สือเหยียนยืนอยู่ตรงนั้น มองภาพตรงหน้าด้วยความแปลกใจ “ทำอะไรกันอยู่น่ะ แสดงกายกรรมกันอยู่หรือไง”อวิ๋นตั่วหันขวับกลับไปมอง คำถามที่โพล่งขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยนั้นทำให้เธอลนลาน ร่างทั้งร่างส่ายไปมา จนพลอยทำให้ตัวของอวี่เจ๋อส่ายตามไปด้วยอวี่ซีกับอวิ๋นเฉียวเมื่อเริ่มเห็นว่าท่าไม่ดี ทั้งคู่จึงรู้กันโดยทันทีว่าพวกเขากำลังจะตกลงมาและจะทับลงมาบนร่างของตัวเองแน่ๆและเพราะไม่มีใครที่อยากจะกลายเป็นเบาะรองให้ ทั้งสองจึงกระโดดหลบออกไปด้านข้างด้วยกันขาสองข้างของอวี่เจ๋อที่เคยยืนได้อย่างมั่นคงเพราะมีคนช่วยประคองนั้นจู่ๆ เมื่อถูกปล่อยจึงทำให้เสียสมดุล ร่างทั้งร่างเอนไปทางขวา เมื่อรู้แล้วว่าตัวเองต้องล้มลงแน่ๆ ก็เกิดลนลานในใจว่าหากต้องตกลงมา คนที่เจ็บหนักก็คงจะเป็นอวิ๋นตั่ว เพราะแบบนั้นมือข้างหนึ่งของเขาก็กอดอวิ๋นตั่วเอาไว้แน่นส่วนมืออีกข้างก็ยื่นออกไป คิดที่จะใช้ยันพื้น เพื่อลดแรงกระแทกยามร่างกายสัมผัสพื้น“กึก” เสียงที่ดังขึ้นกระแทกหูทำให้อวิ๋นเฉียวกับอวี่ซีรู้สึกตัวขึ้นมาว่าตัวเองกลายเป็นคนทรยศ ทั้งสองจึงรีบวิ่งเข้าไปหาอย่างทันทีอวี่เจ๋อล้มลงบนพื้นแล้ว แต่มือซ้ายยังคงกอดอวิ๋นตั่วเอาไว้แน่น อวิ๋นตั่วเองก็มองอวี่เจ๋อด้วยความตกใจ ราวกับยังเรียกสติกลับมาไม่ได้อวิ๋นเฉียวพาน้องสาวออกมาจากอ้อมกอดของอวี่เจ๋อก่อน จากนั้นถึงได้พบว่ามือขวาของอวี่เจ๋อถูกทับอยู่ใต้ร่างของเจ้าตัวด้วยท่าทางที่ผิดแปลกไปจา
