“พี่อวี่ซี ได้ยินมาว่าพี่มีแฟนแล้วเหรอคะ”อวิ๋นตั่วที่นั่งอยู่ในร้านไอศกรีมเอามือขึ้นเท้าคาง ตรงหน้ามีไอศกรีมฮาเก้นดาสวางอยู่สองลูกสำหรับอวี่ซีแล้ว การกินฮาเก้นดาสสักลูกถือว่าเป็นเรื่องฟุ่มเฟือย เธอโตป่านนี้แล้วยังต้องให้เด็กที่อายุน้อยกว่าเลี้ยงไอศกรีม ช่างน่าขายหน้าจริงๆคิดว่าตั้งแต่ที่อวี่เจ๋อไปเป็นครูของอวิ๋นตั่วแล้วนั้น เธอได้ประโยชน์จากอวิ๋นตั่วไม่น้อยเลย เด็กคนนี้ทำตัวติดเธอแจ แถมใช้จ่ายเงินอย่างไม่คิดหน้าคิดหลังอีก แน่นอนว่าเงินจำนวนเล็กน้อยแค่นี้ ไม่ได้ถือเป็นเรื่องใหญ่โตอะไรสำหรับครอบครัวของพวกเขาหรอก“อื้ม เป็นเพื่อนนักเรียนปีหนึ่งของฉันเอง” พอนึกถึงแฟนหนุ่มขึ้นมา ในใจของอวี่ซีก็กลายเป็นสีชมพูหวาน ไอศกรีมที่ละลายอยู่ในปากตอนนี้ มันช่างดีงามเหมือนอารมณ์ของเธอไม่มีผิด“เรียนปีหนึ่งก็มีความรักได้แล้วเหรอคะ”“พอขึ้นมหาลัยก็มีความรักได้แล้วล่ะ”“จริงเหรอ” อวิ๋นตั่วมองอวี่ซีด้วยความอิจฉา“พี่ว่าหนูจะได้เข้ามหาลัยเมื่อไหร่คะ”“เธอจะทำไมล่ะ มีความรักแล้วเหรอ”“อย่าพูดเหลวไหลนะคะ!”“บอกมาเถอะน่า ไปชอบดาราคนไหนเข้าแล้วล่ะ เกาหลีหรือว่าญี่ปุ่น?”“หนูไม่รู้จักหรอก”“เธอไม่ดูซี่รีส์เกาหลีกับญี่ปุ่นบ้างเหรอ”“ก็พี่อวี่เจ๋อบอกว่ามันไม่มีประโยชน์”“งั้นเธอดูอะไรล่ะ?”“ก็อ่านบทกวีโบราณ ภาษาโบราณ แล้วก็นวนิยาย”อวี่ซีขมวดคิ้ว “พี่ชายฉันสอนเธอจนกลายเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย เป็นคุณหนูจากตระกูลรํ่ารวยอยู่ดีๆ จะ
