อวิ๋นตั่ว ไม่ถามถึงสาเหตุที่เธอลงมือบ้างเลยล่ะครับ”คุณครูระพริบตาปริบๆ มองอวี่เจ๋อ จนผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้สติกลับคืนมาก่อนจะเอ่ยถามออกไปว่า “เธอเป็นใคร”อวิ๋นเฉียวจะบอกว่าเป็นเพื่อนของเขาเอง ทว่าพอมาคิดอีกที น้องสาวมีปัญหาทะเลาะกับเพื่อน ให้พี่ชายมาพบครูก็ยังพอเข้าใจได้ แต่การพาเพื่อนมาด้วยนั้น มันดูน่าตลกสิ้นดีทว่าอวี่เจ๋อกลับเอ่ยว่า “ผมเป็นใครไม่สำคัญหรอกครับ ที่สำคัญก็คือปัญหาในการจัดการเรื่องนี้ของครู ใช้การตัดสินจากการดูว่าใครได้รับบาดเจ็บโดยไม่ถามถึงสาเหตุแบบนี้มันไม่ค่อยยุติธรรมเลยนะครับ แบบนี้จะทำให้คนเคารพได้ยังไง”คำพูดของอวี่เจ๋อทำให้คนเป็นครูถึงกับพูดไม่ออก และก็เป็นอวิ๋นเฉียว ที่ช่วยไกล่เกลี่ยให้ “ไม่ว่าจะเพราะอะไรก็ตาม แต่การที่อวิ๋นตั่วลงไม้ลงมือแบบนั้นก็เป็นเรื่องไม่ถูกต้อง”อวิ๋นเฉียวรีบดึงแขนอวี่เจ๋อ บอกเป็นนัยๆ ว่าให้เขาหุบปากเสียที
ในตอนนี้มันสำคัญหรือว่ามีเหตุผลหรือไม่ ที่สำคัญตอนนี้คือต้องตบตาคุณครูให้ผ่านไปให้ได้ก่อน!เห็นได้ชัดว่าอวิ๋นตั่วก็ไม่เห็นด้วยกับความคิดของอวิ๋นเฉียว เธอมองพี่ชายด้วยความไม่พอใจ “พี่เพิ่งบอกหนูในโทรศัพท์ว่าสือเหยียนน่ะสมควรโดนแล้ว ทำไมจู่ๆ ตอนนี้ถึงมาบอกว่าหนูเป็นคนผิดล่ะ”“พี่ไม่ได้พูด!” อวิ๋นเฉียวยืนกรานปฏิเสธ พยายามขยิบตาส่งสัญญาณให้คนเป็นน้องทว่าน้องสาวกลับไม่เข้าใจ ยังคงพูดต่อไปว่า “พี่พูด หนูบอกว่าสือเหยียนปล่อยข่าวลือว่าพ่อกับแม่จะหย
