อวิ๋นตั่วรู้สึกว่าหลายวันมานี้มีอะไรบางอย่างแปลกๆ ไป เวลาเธอเดินผ่านใคร จากที่กำลังคึกคักกันอยู่นั้นก็พลันเงียบเสียงลง พวกเพื่อนที่อยู่ข้างหลังก็มักจะชี้ชวนกันมองเธอแล้วก็ปิดปากหัวเราะจนในที่สุดก็มีคนวิ่งเข้ามาถามเธอจนได้ “อวิ๋นตั่ว ได้ยินว่าเธอจะมีแม่คนใหม่เหรอ”“หมายความว่ายังไง”“ก็พ่อของเธอมีผู้หญิงคนใหม่ไม่ใช่เหรอ”“เหลวไหล!”“แต่มันขึ้นหน้าหนังสือพิมพ์เลยนะ”“เธอปล่อยข่าว”“ฉันไม่ได้ปล่อยข่าว สือเหยียนก็บอกเองว่าเป็นเรื่องจริง เขาเป็นญาติเธอไม่ใช่เหรอ เขาบอกว่าได้ยินแม่พูดมาแบบนั้น บอกว่าแม่ของเธอกำลังยื้อเวลา ไม่อยากจะหย่า ไม่อย่างงั้นเธอก็ต้องมีแม่ใหม่”เมื่ออวิ๋นตั่วไปถามจากสือเหยียน แต่ก็กลับถูกอีกฝ่ายปฏิเสธกลับมา“ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น”แต่อวิ๋นตั่วไม่เชื่อ สัญชาตญาณของเธอบอกว่าสือเหยียนเป็นคนพูด
ไม่ได้แล้ว คราวนี้เธอทนไม่ไหวแล้วจริงๆ จะต้องทำให้อะไรสักอย่างให้สือเหยียนเห็นซะบ้าง ไม่อย่างนั้นเธอคงคิดว่าคนอย่างอวิ๋นตั่วน่ะแกล้งได้ง่ายๆเด็กสาวกระโดดเข้าไปกราชากผมของสือเหยียน ปากก็พรํ่าด่าออกมาไม่หยุด “เธอมันชอบนินทาคนอื่น ฉันจะตีเธอให้ตายเลย!”สือเหยียนไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าอวิ๋นตั่วจะลงไม้ลงมือแบบนี้ เมื่อก่อนเวลาอยู่ต่อหน้าเธอ อีกฝ่ายมักจะทำตัวระมัดระวังเสมอ ทำไมจู่ๆ ถึงได้มีความกล้าขึ้นมาแบบนี้ได้ เธอยื่นมือออกไปจะคว้าผมของอวิ๋นตั่ว แต่เจ้าตัวกลับใช้รูปร่างของตัวเองให้เป็นประโยชน์ บ
