วกกับที่เรียนเทควันโดมาด้วยกันกับพี่ชายตั้งแต่เด็ก จึงยากที่จะถูกโจมตีได้ง่ายๆ ไม่นาน สือเหยียนก็ถูกตีจนหน้าบวมจมูกชํ้าจนกระทั่งเพื่อนคนหนึ่งตะโกนขึ้นเสียงดังลั่น “ครูมาแล้ว!”เช่นนั้นอวิ๋นตั่วถึงได้ปล่อยตัวสือเหยียน จริงอยู่ที่ไม่ได้บาดเจ็บอะไร แต่การทะเลาะกันแบบนี้ก็ถือเป็นเรื่องที่ต้องใช้พลัง ผมที่ถักเปียไว้ก็ยุ่งเหยิงเสื้อผ้ามอมแมม แต่เธอไม่สนใจหรอก เพราะสือเหยียนน่ะดูแย่กว่าเธอตั้งเยอะ ฝ่ายนั้นไม่ใช่แค่ผมเปียกหลุด เสื้อสกปรก แต่บนใบหน้ายังมีรอยชํ้าถึงสามจุด แถมจมูกก็มีเลือดไหลด้วยสือเหยียนยังคงนั่งขดอยู่ที่พื้น มือปิดหน้า ร้องไห้โฮอวิ๋นตั่วยืนเท้าเอวอยู่ข้างๆ เอ่ยออกมาด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยพลังว่า
“ถ้าต่อไปเธอยังกล้าพูดจาเหลวไหลแบบนี้อีก ฉันจะตีเธอให้ตายเลย!”ครูประจำชั้นวิ่งเข้ามาในห้องเรียน เมื่อเห็นเหตุการณ์ก็บรรดาลโทสะขึ้นมา “อวิ๋นตั่ว ดูสิตอนนี้เธอเหมือนตัวอะไร เหมือนแม่เสือเลย!”อวิ๋นตั่วไม่พอใจกับการถามเองตอบเองของคุณครูเลยสักนิด “ทำไมครูว่าแต่หนู ไม่ว่าสือเหยียนบ้างละคะ เธอพูดจาเหลวไหลเรื่อยเปื่อยก่อนแท้ๆ”“ถึงแบบนั้นเธอก็ไม่สมควรจะลงไม้ลงมือนะ!”“พี่ชายของหนูบอกว่าถ้าทนไม่ไหวก็ไม่จำเป็นต้องอดทนค่ะ!”“หยุดพูดจาเหลวไหลได้แล้ว โทรเรียกผู้ปกครองมาพบครูด้วย” คุณครูว่าเพียงเท่านั้น “ถ้าไม่ยอมเรียกมา หลังเลิกเรียนไม่ต้องกลับบ้าน!”คุณครูประคองให้สือเหยียนลุกขึ้น แล้วจับมือเธอเดินเข
