ศที่ผ่านตาเท่านั้น แต่ตำแหน่งคุณนายแห่งตระกูลอวิ๋นก็ไม่มีใครสามารถที่จะโค่นล้มได้พออี้ฟานกลับมา เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวนั้นก็ถูกซักจนสะอาด รีดจนเรียบราวกับเสื้อใหม่ พร้อมกับมีกลิ่นหอมอ่อนๆจ้าวเยว่รู้สึกว่าลูกพี่ลูกน้องของตนนั้นช่างไม่เอาไหนเสียเลย และเธอก็เอาเรื่องนี้ไปคุยกับสือหยวน “ชูยินเองก็เรียนมาสูง หากหางานทำก็สามารถเลี้ยงตัวเองได้อยู่แล้ว ทำไมต้องเอาแต่อาศัยอี้ฟานด้วย ฉันล่ะไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมเธอถึงต้องยอมทนกลํ้ากลืนความเจ็บปวดอยู่แบบนี้”“ชีวิตของคนแต่ละคนไม่เหมือนกัน คุณจะไปชี้นิ้วบงการชีวิตคนอื่นไม่ได้หรอกนะ”“แต่ฉันหวังดีกับเธอ ใครจะไปคิดว่าจะเป็นการทำคุณบูชาโทษแบบนั้นคุณไม่เห็นท่าทางของเธอวันนี้ อะไรคือการที่บอกว่า ข่าวลือของอี้ฟานน่ะเยอะจะตาย แค่ฟังๆ ไปก็พอ มันใช่แค่ข่าวลือซะที่ไหนกัน มีรูปถ่ายให้เห็นอยู่ทนโท่แบบนั้นแท้ๆ รอให้อี้ฟานไล่เธอออกจากบ้านก่อนเถอะ ตอนนั้นเธอถึงจะรู้ว่าตัวเองน่ะโง่แค่ไหน”“คุณคิดมากเกินไปแล้ว หลายปีมานี้ก็มีข่าวของอี้ฟานออกมาอยู่ตลอดแต่ความสัมพันธ์สามีภรรยาของพวกเขาก็เป็นไปด้วยดี จู่ๆ ไปหาเขาแบบนั้นก็อย่าไปโทษที่เขาเหน็บแหนมคุณเลยน่ะ” สือหยวนวางหนังสือในมือลง หันมองจ้าวเยว่ “พอมีลูก สายสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยาก็ยิ่งตัดไม่ขาด จะมาเอาแต่เจ้าคิดเจ้าแค้นเหมือนตอนยังหนุ่มยังสาวได้ยังไง”“คุณพูดแบบนี้ ก็หมายความว่าถ้าไม่มีสือเหยียน คุณจะไปจากฉันงั้นเหรอ