อยที่เติบโตมาในเทพนิยายซะจริงๆ ไม่รู้เลยสักนิดว่าโลกใบนี้ยังมีเรื่องลำบากอีกตั้งมากมาย มีผู้คนตั้งมากมายที่ต้องเหนื่อยสายตัวแทบขาดเพื่อรถสักคัน เพื่อบ้านสักหลัง! เช่นพ่อของเขานี่ไง ต้องออกจากบ้านแต่เช้า กว่าจะได้กลับเข้าบ้านก็มืดคํ่า ไม่ว่าจะฝนตกหรือพายุเข้า ยังไงก็ไม่กล้าแม้แต่จะหยุดพักเลยสักวัน หากวันไหนมีโอทีก็จะดีใจเป็นพิเศษ เพราะนั่นหมายความว่าเขาจะได้เงินเพิ่มมาอีกหน่อย เมื่อปีก่อนพ่อของเขาถูกรถชนเข้าที่ขา จนกระดูกแตก ต้องนอนพักรักษาตัวในโรงพยาบาลหนึ่งสัปดาห์ ช่วงนั้นเอะอะอะไรก็เอาแต่จะออกจากโรงพยาบาลไม่ได้เป็นห่วงร่างกายของตัวเองเลยสักนิด กังวลอยู่แต่กับเงินไม่กี่หยวนเมื่อมาถึงปากซอย อวี่เจ๋อก็ลงจากจักรยาน ใช้มือข้างหนึ่งประคองให้อวิ๋นตั่วกระโดดลงมาด้วยอวี่ซีที่ลงมาทิ้งขยะพอดี เมื่อเห็นทั้งสองเข้าก็ร้องทักเสียงดัง “อวิ๋นตั่ว มาได้ยังไง”“หนูอยากกินบะหมี่ฝีมือคุณน้า”“เธอนี่จริงๆ เลย อาหารอร่อยๆ ก็กินมาหมดแล้วยังจะอยากกินบะหมี่อีกเหรอ”อวี่ซีจูงมืออวิ๋นตั่วเดินขึ้นไปชั้นบนอวี่เจ๋อล็อคจักรยานให้เข้าที่ จักรยานของเขาคันนี้ค่อนข้างจะเก่าแล้ว คงต้องรอเงินเดือนค่าสอนพิเศษจากบ้านอวิ๋นเดือนนี้ก่อน ถึงจะได้ซื้อคันใหม่“แม่คะ อวิ๋นตั่วมาค่ะ” อวี่ซีตะโกนเรียกแม่เสียงดังฟางผิงเดินออกมาต้อนรับด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม “อวิ๋นตั่วมาแล้ว รีบมานั่งสิจ๊ะ”“คุณน้าขา” อวิ๋นตั่วเรียก ก่อนที่จะวิ่งเข้าสู่อ
