หรอ”“ไม่เลวนี่” อวี่เจ๋อแปลกใจมากที่คุณชายอย่างฝ่ายนั้นจำหนังสือของบ้านตัวเองได้อวิ๋นเฉียวดูออก “ที่ด้านหลังของหนังสือทุกเล่มจะมีตราประทับของตระกูลอวิ๋นอยู่”อวี่เจ๋อเปิดไปที่หน้าสุดท้าย และก็มีตราประทับสีนํ้าเงินอยู่จริงๆ ห้องหนังสือฟานยิน“แม่ฉันชื่นชมนาย ไม่เกี่ยวกับน้องสาวของเราที่สอบได้ 27 คะแนน แต่คนที่ทำให้แม่ชื่นชมได้จริงๆ น่ะมีน้อยมาก เพราะงั้นที่แม่ยอมรับนายแบบนี้ได้ไม่ง่ายเลยจริงๆ” อวิ๋นเฉียวตบบ่าอวี่เจ๋อ“ฉันต้องรู้สึกเป็นเกียรติไหม”“นั่นมันก็เรื่องของนาย ที่ฉันมาหานายเพราะว่ามีเรื่องอยากปรึกษา นี่ใกล้ปิดเทอมฤดูร้อนแล้ว ถ้าจะเปลี่ยนเวลาเรียนเป็นวันจันทร์ถึงศุกร์ หยุดวันเสาร์อาทิตย์ ได้ไหม”“แบบนี้เวลาอ่านหนังสือของฉันก็น้อยลงสิ”“เราจะเพิ่มค่าจ้างให้ด้วย อีกอย่าง อยู่ที่บ้านเรา นายก็อ่านหนังสือได้เหมือนกัน”อวี่เจ๋อคิดไปถึงห้องหนังสือ ซึ่งถือว่าเป็นสภาพแวดล้อมในการอ่านหนังสือที่ไม่เลวเลยจริงๆ อวิ๋นเฉียวไม่รู้เลยสักนิดว่าตัวเองอยู่ในขุมทรัพย์มีค่าแบบนั้น “ก็ได้”“โอเคแล้วใช่ไหม งั้นขอบคุณแทนน้องสาวของฉันด้วย”“ฉันอยากหาเงิน ส่วนอวิ๋นตั่วก็ต้องเรียนพิเศษ ถือว่าวินวินทั้งสองฝ่ายไม่มีอะไรต้องขอบคุณหรอก”
