นตาคลอสมีจริงไหมคะ”“มีสิ” อวี่เจ๋อตอบอย่างสบายๆ“แต่สือเหยียนบอกว่าไม่มี เธอบอกว่าของขวัญวันคริสต์มาสที่หนูได้เป็นของขวัญที่พ่อกับแม่ซื้อให้”“แต่ละคนมีความคิดที่แตกต่างกัน เราเปลี่ยนความคิดคนอื่นไม่ได้ และก็อย่าให้คนอื่นมาเปลี่ยนความคิดเราได้ง่ายๆ ด้วยเหมือนกัน”“งั้น หนูเรียกครูว่าพี่ได้ไหมคะ”อวี่เจ๋อไม่เข้าใจว่าอวิ๋นตั่วกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ จู่ๆ จากเรื่องซานตาคลอสถึงได้เปลี่ยนมาเป็นเรื่องของเขาซะเฉยๆ“ไม่ได้”อวิ๋นตั่วดูผิดหวังมาก“ทำไมถึงอยากให้ครูเป็นพี่นักล่ะ”“หนูอยากชนะสือเหยียนสักครั้ง”“เธอมีพี่ชายแล้ว”“แต่พี่ไม่เคยสอบได้หนึ่งร้อยคะแนนนี่คะ สือเหยียนน่ะ สอบได้หนึ่งร้อยเต็มทุกครั้งเลย หนูได้ยินมาว่าครูก็สอบได้หนึ่งร้อยคะแนนเหมือนกัน และถ้าครูมาเป็นพี่ของหนู หนูก็จะชนะสือเหยียน”“คนคนหนึ่งจะเก่งหรือไม่ มันไม่สามารถพิสูจน์กันได้ด้วยคะแนนสอบหนึ่งร้อยคะแนนหรอกนะ”“แต่ทุกคนชมว่าสือเหยียนฉลาด ไม่เคยมีใครชมหนูเลยนี่นา”“เธอฉลาดมาก อวิ๋นตั่ว”“ก็มีแค่ครูคนเดียวที่พูดแบบนี้” แววตาของอวิ๋นตั่วดูห่อเ**่่ยวอวี่เจ๋อยกมือขึ้นลูบหัวเธอ “ฉันคิดว่าเธอชนะสือเหยียนแล้ว ในใจของเธอมีนิทานเรื่องเล่า แต่สือเหยียนไม่มี”อวิ๋นตั่วยิ้มออกมา แต่ก็ยังดูไม่พอใจอยู่ดี “หนูเรียกครูว่าพี่ได้ไหมคะ”อวี่เจ๋อนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ก็ได้”อวิ๋นตั่วยิ้มออกมาด้วยความดีใจ ในที่สุดเธอก็เข้าใจคำว่า „ผู้มีปณิธานอันเด็ดเดี่ยว ย่
