ทางด้านอวิ๋นอี้ฟานเองก็กำลังดูรูปที่อวิ๋นตั่วเอามาให้ดู“นี่ครูหลิวค่ะ”อวิ๋นอี้ฟานดูเด็กหนุ่มในรูปแล้วก็รู้สึกแปลกใจ บนโลกใบนี้ยังคงมีเด็กหนุ่มที่มีความงามดูไม่ธรรมดาแบบนี้ด้วยเหรอ!“ครูหลิวเก่งมากเลยค่ะ รู้ไปหมดทุกเรื่องเลย” สีหน้าของอวิ๋นตั่วเต็มไปด้วยความชื่นชม“อวิ๋นตั่วเองก็จะเก่งมากเหมือนกันนะ” อี้ฟานว่า“ทำไมล่ะคะ”“อาจารย์ที่เก่งก็จะมีลูกศิษย์ที่เก่งอย่างไรล่ะ”สาวน้อยรู้สึกว่าพ่อของพูดจามีเหตุผล“ครูคนไหน ขอฉันดูหน่อยสิ” จ้าวเยว่พูดขึ้น วันนี้พ่อแม่ลูจากบ้านตระกูลสือสามคนมาเยี่ยมพวกเขาพอดีในมือของจ้าวเยว่ถือรูปถ่าย นั่งลงตรงหน้าของอี้ฟาน เมื่อเธอได้เห็นรูปแล้วก็แปลกใจ“เด็กคนนี้เห็นหน้าก็รู้แล้วว่าในอนาคตจะต้องเป็นคนมีความสามารถมากแน่ๆ”“เธอไปเป็นหมอดูตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” สือหยวนที่นั่งอยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นอย่างหยอกเย้าได้ยินเช่นนั้นชูยินก็หัวเราะพูดขึ้น “พี่ต้องเคยไปเรียนวิธีวิเคราะห์ใบหน้ามาแน่ๆ”จ้าวเยว่เอ่ยขึ้นด้วยท่าทีจริงจังมาก “คนเก่งมักจะดูแตกต่าง เด็กแบบนี้แค่มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าไม่ธรรมดา”“คำพูดนี้มีเหตุผล แม้แต่ฉันยังต้องยอมรับเลย พออวิ๋นเฉียวไปยืนข้างๆนี่เทียบไม่ติดเลยด้วยซํ้า” ชูยินว่าเมื่ออวิ๋นเฉียวได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกไม่พอใจ“สไตล์ของเราสองคนแตกต่างกันจะตาย จะไปเทียบกันได้ยังไงล่ะครับแม่”ได้ยินสองสาวคุยกันแล้ว สือหยวนก็รู้สึกสนใจจนต้องเอารูปมาดูบ้าง“หน้าตาคุ้นๆ นะ เขา
