จอเขาเลย”“งั้นภรรยาของเขาล่ะคะ ได้ยินว่าเธอสวยมาก”“ก็ยังไม่เจอเหมือนกัน”“นักเรียนของพี่ล่ะ น่าจะเจอแล้วใช่ไหม เธอเป็นยังไงบ้างคะ เจ้าอารมณ์เหมือนเจ้าหญิงขี้วีนอะไรแบบนั้นหรือเปล่า”ตรงหน้าของอวี่เจ๋อปรากฏใบหน้ากลมๆ ดวงตาเป็นประกาย ดูฉลาดมีไหวพริบ เขาคิดว่าทั้งที่เธอเป็นเหมือนเจ้าหญิง แต่กลับไม่เหมือนเจ้าหญิงเลยสักนิด เธอสอบได้ยี่สิบเจ็ดคะแนน แต่ก็ยังพูดจาฉะฉานมั่นใจ คงไม่ใช่ทุกคนที่จะทำแบบนี้ได้“เธอฉลาดมาก”อวี่ซีไม่เชื่อ “ฉลาดมาก แต่สอบได้ยี่สิบเจ็ดคะแนนเนี่ยนะคะ”“ความฉลาดของคนคนหนึ่งอาจจะไม่ได้แสดงออกมาบนกระดาษข้อสอบก็ได้นะ จะต้องดูที่คำพูดคำจาของเธอต่างหาก” อวี่เจ๋อปกป้องนักเรียนของตน แปลกจริงๆ ทั้งที่เจอกันแค่ครั้งเดียว แต่ดูเหมือนเขาจะทนฟังคนอื่นนินทาอวิ๋นตั่วไม่ได้ฟางผิงเดินออกมาจากห้องครัว เธอกางโต๊ะพับออก แล้วเอาตะเกียบกับถ้วยมาวางบนโต๊ะลูกชายลูกสาวต่างพากันลุกขึ้นไปช่วยยกอาหารอย่างรู้หน้าที่ห้องรับแขกของพวกเขาเล็กมาก โต๊ะอาหารสี่เหลี่ยมถูกวางเบียดจนเกือบติดผนัง ทั้งสี่คนนั่งแออัดกันอยู่ที่โต๊ะตัวเล็ก หลิวห้าวตงนั่งอยู่หัวโต๊ะฟางผิงนั่งทางด้านซ้าย สองพี่น้องอวี่เจ๋อและอวี่ซีนั่งลงตรงข้ามพ่อกับแม่ ด้วยโต๊ะที่ตัวเล็กจนข้อศอกชนกัน ทำให้ทำอะไรได้ไม่ค่อยสะดวกนัก“วันนี้มีข่าวว่าทางตะวันออกของเมืองมีการพัฒนาเขตใหม่ ตารางล่ะตั้งสามหมื่นกว่า ยิ่งสร้างใหม่ก็ยิ่งแพง”หลิวห้าวตงดื่มเหล้าล
