ยเหมือนกัน”“งั้นทำไมเซียวเซียวกับจื่อเถิงถึงได้ทานอาหารของแม่บ้านหลิว แต่ฉันไม่ได้ล่ะ?”“พวกเขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันนี่”“แล้วฉันไม่ใช่เหรอ?”“ฉันไม่ค่อยรู้จักนายดีเท่าไร เป็นแค่เพื่อนร่วมชั้น ยังไม่ถึงขั้นกลายเป็นเพื่อนหรอก”“คำพูดนี้ทำร้ายจิตใจกันมากนะ ฉันเป็นคนรายงานสถานการณ์ให้พี่ชายเธอ ระหว่างเรามีความลับร่วมกัน แบบนี้ยังกลายเป็นเพื่อนไม่ได้อีกเหรอ?” เทียนอี้รู้สึกเสียใจ“ดูก่อนว่านายจะเก็บความลับได้หรือเปล่า”“ต่อให้ต้องบุกนํ้าลุยไฟ ฉันก็ไม่ปฏิเสธแน่”เทียนอี้กับอวิ๋นตั่วกลายเป็นบุรุษไปรษณีย์ของอวิ๋นเฉียวกับจือซ่านแล้วในยุคที่ข้อมูลสารสนเทศเกินใช้แบบนี้ ใช้ห่านป่าส่งจดหมายแสดงความรักกลับโรแมนติกไปอีกแบบ ความโรแมนติกนี้ทำให้อวิ๋นเฉียวกับจือซ่านรู้สึกว่าความรักครั้งนี้ไม่เป็นรองใคร ยิ่งตัดสินใจแน่วแน่มากขึ้นว่าจะอยู่ด้วยกันในที่สุด พวกเขาก็ตัดสินใจทำเรื่องที่ใจกล้าบ้าบิ่นมาก ทั้งคู่ออกจากบ้านแล้วหนีตามกันไปพอคุยเรื่องเวลาและสถานที่เรียบร้อย จือซ่านก็แอบออกมาจากคฤหาสน์โดยการช่วยเหลือของเทียนอี้ตอนที่หยูอี้ซินรู้ จือซ่านกับอวิ๋นเฉียวก็นั่งอยู่บนเครื่องบินแล้วอวิ๋นตั่วดีใจแทนอวิ๋นเฉียวที่พี่ชายได้อยู่ด้วยกันกับคนรักเทียนอี้นัดอวิ๋นตั่วไปกิน KFCอีกครั้ง “พวกเราทำให้คู่รักคู่หนึ่งสมหวังแล้วนี่นา”“ใช่เลย” ทั้งสองคนยกแก้วโค้กชนกัน“รอให้เขาสองคนมีลูก ฉันก็จะได้เป็นคุณน้าแล้ว” เทียนอี้ว่
