า“ส่วนฉันก็จะได้กลายเป็นคุณอาด้วย” อวิ๋นตั่วพูดทั้งสองคนชนแก้วโค้กกันอีกครั้งหนึ่งสัปดาห์ต่อมา อวิ๋นเฉียวก็กลับมา เป็นอวิ๋นอี้ฟานที่ไปรับกลับมาด้วยตัวเอง ทำให้อวิ๋นตั่วถึงกับตะลึงผมเผ้าของอวิ๋นเฉียวยุ่งเหยิง ดวงตาตอบยุบลง ไม่มีสง่าราศีเลยแม้แต่น้อย“ถูกจับได้แล้วเหรอ?” อวิ๋นตั่วถามอี้ฟานจ้องอวิ๋นตั่วด้วยสายตาดุร้าย “อวิ๋นตั่วกลับห้องไป”อวิ๋นตั่วไม่เคยเห็นสายตาที่ดุร้ายแบบนี้ของพ่อมาก่อนชูยินโบกมือให้ลูกสาว ส่งสัญญาณให้เธอขึ้นชั้นบนไป อย่าได้ยั่วโมโหคุณพ่อ“มันเรื่องอะไรกันแน่คะ?” อวิ๋นตั่วถามแม่บ้านหลิวที่นำอาหารคํ่ามาส่งให้เธอแม่บ้านหลิวจึงบอกว่า “คุณหนูจือซ่านตายแล้วค่ะ!”“หา!” ชามในมืออวิ๋นตั่วตกลงพื้นแม่บ้านหลิวเก็บกวาดเศษชามบนพื้น พูดปลงไม่หยุด “เป็นเวรกรรมแท้ๆ! ได้ยินว่าบ้านหยูไล่ตามไปถึงแคนาดาเลย อวิ๋นเฉียวกับคุณจือซ่านขับรถหนี ผลก็คือรถพลิกควํ่า ใครจะรู้ล่ะคะว่าชีวิตคนเราจะง่ายดายแบบนี้”————————————————–
