นั้น แต่ด้วยมุมที่เขำยืนอยู่ท ำให้มองไม่เห็นว่ำเป็นชมรมอะไร อีกอย่ำงเขำก็ไม่ได้สนใจด้วยเขำวิ่งเหยำะๆ สักพัก พอผ่ำนคณะวิทยำศำสตร์ชีวภำพก็ปีนต้นไม้ขึ้นไปดูในห้องท ำงำนของพ่อเจียวหย่วน ในนั้นไม่มีใคร อี้ซินกับซูชวี่ก็ไม่อยู่ คงจะก ำลังยุ่งอยู่กับกำรทดลองเจิ้งทั่นไม่ได้อยู่ตรงนั้นนำน พอกลับถึงที่พักก็เตรียมจะเข้ำบ้ำนไปนอนสักงีบ แต่ก็นึกไม่ถึงว่ำจะเจอรถสี่ล้อของคุณชำยสำมจอดอยู่หน้ำตึก เวลำนี้คุณชำยสำมก ำลังยืนพิงรถพลำงควักโทรศัพท์มือถือออกมำ พอเห็นเจิ้งทั่นก็มีสีหน้ำดีใจ“เอ้อ ก ำลังจะโทรศัพท์หำพ่อนำยอยู่พอดีเลย ในบ้ำนไม่มีคนอยู่ ช่วยเปิดประตูให้หน่อยสิ” คุณชำยสำมเก็บโทรศัพท์เข้ำกระเป๋ำเจิ้งทั่นมองเขำอย่ำงสงสัย ไหนเว่ยเหลิงกับเย่ฮ่ำวบอกว่ำตำนี่เป็นนักธุรกิจใหญ่ที่แสนยุ่งไง ตอนนี้ท ำไมว่ำงมำโผล่ที่นี่ได้ล่ะ?เจิ้งทั่นกระโดดขึ้นไปสแกนคีย์กำร์ด แล้วไปเอำกุญแจบ้ำนที่บ้ำนเจ้ำอ้วน หลังจำกที่เขำกลับมำจำกเร่ร่อนครั้งนั้นก็เบื่อจะเอำกุญแจไปซ่อนบนต้นไม้แล้ว เลยเอำไปซ่อนไว้ที่ระเบียงบ้ำนเจ้ำอ้วนแทน อย่ำงไรเสียวันๆ เจ้ำอ้วนก็เอำแต่นั่งเฝ้ำบ้ำนอยู่ตรงระเบียง แต่ถ้ำวันไหนมันถูกพำไปเยี่ยมญำติ เขำก็จะเอำไปซ่อนไว้ที่ต้นไม้แทนเรื่องที่เจิ้งทั่นสำมำรถเปิดประตูเองได้นั้น คุณชำยสำมไม่ได้รู้สึกตกใจอะไร เพรำะเคยได้ยินมำจำกพ่อเจียวหย่วนก่อนหน้ำนี้แล้ว ช่วงที่เร่ร่อนเขำยังเคยเห็นแมวตัวนี้เปิดน ้ำร้อนแช่ตัว เป่ำขน
