เว่ยเหลิงมำหำเจิ้งทั่นในวันถัดมำหลังจำกที่เจิ้งทั่นได้รับปำกว่ำจะช่วย และเป็นเหมือนเช่นทุกครั้งคือเว่ยเหลิงจะโทรบอกพ่อเจียวหย่วนก่อน จำกนั้นค่อยไปยังที่พักบุคลำกร พอมองรอบๆ แล้วหำเจิ้งทั่นไม่เจอจึงบีบแตรสองสำมทีเจิ้งทั่นก ำลังนอนอยู่บนต้นไม้แถวนั้น พอได้ยินเสียงแตรรถเขำจึงกระโดดลงจำกต้นไม้แล้วเดินไปยังรถของเว่ยเหลิงสิ่งที่แตกต่ำงจำกเมื่อก่อนก็คือ ครั้งนี้เจิ้งทั่นไม่ได้กระโดดขึ้นรถทันที แต่กลับเดินไปอีกทำง“เฮ้ย ชำร์โคลจะไปไหน? คืนนี้หอกลำงคืนมีดำรำไปโอกำสแบบนี้หำได้ยำกนะ!” เว่ยเหลิงพูดพลำงขับรถตำมเจิ้งทั่นวิ่งเหยำะๆ ไปทำงด้ำนนอกมหำวิทยำลัย ครั้งนี้เขำไม่ได้วิ่งไปบนสนำมหญ้ำ แต่วิ่งตรงทำงเดินเพื่อให้เว่ยเหลิงเห็นพอพ้นเขตมหำวิทยำลัยออกมำก็มุ่งหน้ำไปยังร้ำนอำหำรของเจียวเวยเว่ยเหลิงที่อยู่ในรถคิดในใจ แมวตัวนี้คิดจะท ำอะไรอีก?ถนนเส้นนั้นหำกเข้ำไปลึกอีกรถก็จะเข้ำไม่ได้ เว่ยเหลิงจึงต้องจอดทิ้งไว้ตรงประตูมหำวิทยำลัยแล้วเดินไปที่ร้ำนของเจียวเวย พอเขำไปถึงเจิ้งทั่นก็นั่งรออยู่บนเก้ำอี้ก่อนแล้วเนื่องจำกคุ้นเคยกันดีแล้ว พอพ่อแม่เจียวเวยเห็นเจิ้งทั่นก็ไม่ได้มีท่ำทีแปลกใจ แต่พอเห็นเว่ยเหลิง คนหนึ่งก็รีบเข้ำไปทักทำยอย่ำงยินดี อย่ำงไรเสียเว่ยเหลิงก็เคยให้ควำมช่วยเหลือไว้ส่วนอีกคนนั้นก็ไปโทรหำลูกชำยเมื่อวำนหลังจำกที่เจียวเวยกลับมำจำกข้ำงนอกก็ได้บอกพ่อกับแม่ไว้ว่ำถ้ำแมวตัวนั้นพำเว่ยเหลิงมำที่นี่ก็ให้
