ช่วงค ่ำถึงแสงจันทร์จะไม่สว่ำง ดวงดำวมีอยู่ไม่เท่ำไร แต่ตรงที่ฝึกก็ได้มีกำรเปิดไฟ ท ำให้รอบๆ สนำมนั้นสว่ำงมองเห็นได้ชัด“พักอยู่ตรงที่เดิมห้ำนำที!”เมื่อครูฝึกพูดจบ เหล่ำนักศึกษำที่เมื่อครู่เข้ำระเบียบอยู่ก็รีบทรุดตัวลงนั่งทันที“เผียะ!”เสียงตบยุงดังขึ้น“Oh! my god and คุณพระคุณเจ้ำ” นักศึกษำคนที่อยู่หอเดียวกับเจียวเวยพูดขึ้นหลังจำกที่เห็นครำบเลือดและซำกยุง “กว่ำฉันจะมีเลือดได้ขนำดนี้ไม่ง่ำยเลยนะ ท ำไมแกไม่ปล่อยฉันไป!”“อย่ำแสดงออกถึงกำรไม่เคำรพพระผู้เป็นเจ้ำ” รูมเมทอีกคนของเจียวเวยพูดขึ้น“พระพุทธเจ้ำท่ำนแยกแยะได้ คิดซะว่ำเมื่อกี้ฉันตดละกัน”“…เมื่อกี๊นำยก็ตดจริงๆ น่ะแหละ อย่ำคิดว่ำท ำเสียงดังกลบแล้วฉันจะไม่รู้นะ”“อยำกเป็นพระเหรอนำยน่ะ?” เจียวเวยหัวเรำะพลำงถำมรูมเมทอีกคน“ไม่อยำก เป็นพระพุทธเจ้ำเหนื่อยจะตำย ต้องมำนั่งโปรดสัตว์ ฉันแค่อยำกเรียนจบอย่ำงรำบรื่น แล้วหำงำนท ำ แต่งงำน มีลูก ใช้ชีวิตอย่ำงเรียบๆ ง่ำยๆ ไปเรื่อยๆ ก็พอแล้ว”รูมเมทคนแรกนิ่งเงียบไปสักพักแล้วพูดขึ้นว่ำ “หัวข้อระดับสูงแบบนี้ฉันไม่ร่วมวงด้วยละ เฮ้อ ไหนว่ำกินวิตำมินบี1แล้วจะช่วยกันยุงไง ท ำไมฉันกินแล้วยังโดนกัดอีก”“แล้วแต่คนมั้ง”“ใช้สเปรย์กันยุงดีกว่ำ”สถำนที่ฝึกในช่วงเย็นนั้นจะเต็มไปด้วยกลิ่นอุปกรณ์กันยุงต่ำงๆ ไม่ว่ำจะเป็นสเปรย์กันยุง ยำหม่องกันยุง แผ่นติดกันยุง แต่ยุงที่เกิดและโตในมหำวิทยำลัยฉู่หัวก็มักจะเข้ำโจมตีแบบที่ไม่
