ศน์แน่ ไม่ต้องมำเจอกับเรื่องเก็บค่ำคุ้มครองแบบนี้ แต่ไม่ว่ำจะอำชีพไหนก็คงมีธรรมเนียมปฏิบัติของมัน ถ้ำแข็งแกร่งพอก็ดีไป แต่ถ้ำเป็นคนธรรมดำก็คงต้องว่ำไปตำมนั้นหลังจำกที่ได้ฟังพ่อแม่เล่ำประสบกำรณ์ให้ฟังแล้ว เจียวเวยก็รู้สึกแย่มำก เขำไม่ได้โง่ เขำรู้ว่ำนี่คือโลกแห่งควำมเป็นจริง แต่เขำก็ยังเป็นแค่เด็กวัยรุ่นที่มีควำมเลือดร้อนอยู่ในตัว เมื่อก่อนตอนที่ยังไม่ได้กลับมำตั้งใจเรียนก็เคยทะเลำะวิวำท คว ่ำโต๊ะอำจำรย์ก็เคยมำแล้ว เขำไม่แน่ใจว่ำถ้ำเจอคนพวกนั้นอีกตัวเองจะเข้ำไปหำเรื่องหรือเปล่ำช่วงบ่ำยหลังกินข้ำวกลำงวันเสร็จ เจียวเวยก็ไปนั่งปอกมันฝรั่งอยู่ที่หน้ำร้ำน ภำยในร้ำนมีคนนั่งอยู่เต็มเขำจึงไม่เข้ำไป อยู่ด้ำนนอกหำยใจสะดวกกว่ำ ถึงแม้พ่อกับแม่จะห้ำมไม่ให้ช่วย แต่เขำก็ดื้อ อีกทั้งยังไม่กลัวว่ำจะมีคนเอำไปล้อด้วย ช่วยที่บ้ำนปอกมันฝรั่งแล้วยังไง? ใครก ำหนดไม่ให้นักศึกษำปอกมันฝรั่ง? ไม่ได้ท ำเรื่องไม่ดีสักหน่อยขณะที่ก ำลังปอกอยู่นั้น เจ้ำของร้ำนข้ำงๆ ก็เข้ำมำร้ำนข้ำงๆ นั้นขำยก๋วยเตี๋ยว เจ้ำของร้ำนเป็นคู่สำมีภรรยำที่อำยุยังน้อย ช่วงนี้ทั้งสองครอบครัวเริ่มจะสนิทกันมำกแล้วเจ้ำของร้ำนข้ำงๆ เองก็รู้จักเจียวเวย“ได้ยินว่ำเมื่อคืนมีแขกมำเหรอ?” เจ้ำของร้ำนข้ำงๆ พูดขึ้นเนื่องจำกเมื่อวำนร้ำนก๋วยเตี๋ยวปิดเพรำะมีธุระ เปิดแค่ช่วงเช้ำ เรื่องที่เกิดขึ้นกับร้ำนของครอบครัวเจียวเวยพวกเขำได้ฟังมำจำกคนที่อยู่รอบๆ“ครับ”
