เจียวเวยตอบไปแค่นั้น เขำไม่อยำกคุยเรื่องนี้เท่ำไหร่มือที่ปอกมันฝรั่งเริ่มออกแรงมำกขึ้นเจ้ำของร้ำนก๋วยเตี๋ยวหัวเรำะ “อย่ำไปขัดเลย โดนกันหมดแหละ ร้ำนพี่ก็โดน ตอนนั้นเพิ่งเรียนจบใหม่ๆ ไม่ค่อยเข้ำใจเรื่องพวกนี้ เลยจะโทรไปแจ้งต ำรวจแต่เมียพี่ก็ห้ำมไว้ แล้วก็ยอมๆ จ่ำยไป ต่อมำไปหำคนช่วยพวกนั้นเลยไม่มำหำอีก”พอเห็นเจียวเวยไม่ส่งเสียง แต่มือที่ปอกมันฝรั่งนั้นช้ำลงไปมำก เขำรู้ว่ำเจียวเวยฟังอยู่ เลยชี้ไปที่ร้ำนสุกี้ที่อยู่ฝั่งตรงข้ำม “ร้ำนนั้นตอนที่เปิดได้ไม่นำนกิจกำรดีมำก ต่อมำมีช่วงหนึ่งมีพวกนักเลงสิบกว่ำคนมำกิน ตอนแรกก็จ่ำยเงินปกติ แต่พอหลำยครั้งเข้ำก็ค่อยๆ หำเรื่องจับผิด สุดท้ำยก็พูดว่ำจะเอำเงิน เถ้ำแก่ร้ำนนั้นก็ไม่ใช่พวกที่ยอมคน ตอนนั้นถึงจะบอกให้คนพวกนั้นมำหำวันรุ่งขึ้น แต่ตอนเย็นเถ้ำแก่ก็ไปหำคนช่วย วันต่อมำนักเลงพวกนั้นก็ไม่ได้มำ แล้วก็ไม่เจออีกเลยแล้วก็นั่น ร้ำนที่ขำยข้ำวรำดแกง ตอนที่เจอเรื่องพวกนี้ก็โทรเรียกคนมำกลุ่มหนึ่งเตรียมจะลงมือกันแล้ว แต่ต ำรวจก็มำไกล่เกลี่ยซะก่อน แต่นักเลงพวกนั้นก็ไม่ได้มำอีก พวกมันก็กลัวคนที่เก่งกว่ำเหมือนกันแหละ ถ้ำรู้ว่ำใครเก่งมันก็จะไม่มำ พูดดีๆแล้วไม่ฟังก็ต้องลงมือให้เด็ดขำด สังคมสมัยนี้ก็เป็นแบบนี้แหละจะอยู่ในสังคมให้ได้มันต้องมีมุมร้ำยๆ กันบ้ำง ตอนนั้นพวกนักเลงมันโชว์รอยสักบนไหล่ด้วยนะ บนรถก็มีพวกท่อนเหล็กอำวุธมีคม สุดท้ำยก็ไม่ได้เกิดอะไรขึ้นมีช่วงหนึ่ง
