มีกำรปรำบปรำมหนักคนพวกนั้นก็หำยไปนำนจนตอนนี้ค่อยๆ ทยอยโผล่มำ เมื่อก่อนส่วนใหญ่เป็นพวกนักเลงกระจอก แต่ตอนนี้พวกที่โผล่มำไวๆ คงเป็นพวกไม่ธรรมดำแน่ถ้ำนำยรู้จักพวกต ำรวจที่ดูแลพื้นที่นี้หรือพวกสำยตรวจก็ไปติดต่อไว้บ้ำงนะ มันต้องมีบ้ำงเสียเงินให้กับเรื่องแบบนี้ เพรำะใครๆ ก็อยำกท ำธุรกิจอย่ำงปลอดภัยทั้งนั้นแล้วก็ร้ำนแถวนี้ที่ไม่โดนจับตำน่ะ เจ้ำของร้ำนพวกนั้นเป็นคนในพื้นที่ อยู่ที่นี่มำนำนแล้ว พอจะรู้จักคนเยอะ ส่วนจะเดินทำงอื่นอีกไหมพี่ก็ไม่รู้หรอกนะ อย่ำงร้ำนของน้องเนี่ย ไปลองสืบๆดูก่อนก็ได้ ถำมร้ำนแถวๆ นี้เอำว่ำใครดูแลแถวนี้ จำกนั้นก็ไปฝำกเนื้อฝำกตัว มีคนคอยดูแลเรื่องจะได้เรียบร้อย หำกวิธีนี้ไม่ได้ผลก็ลองวิธีอื่น เริ่มต้นมันก็ยำกทั้งนั้นแหละ ผ่ำนไปได้ก็จบ แต่ถ้ำหมดหนทำงก็ต้องยอมจ่ำยให้ตรงเวลำ ไม่อย่ำงนั้นจะเสียเปรียบพวกเรำท ำมำค้ำขำยก็เพื่อหำเงินไม่ใช่หำเรื่อง แต่สถำนกำรณ์ก็ยำกจะคำดเดำ ไม่มีทำงรู้หรอกว่ำจะมีกำรปรำบปรำมอย่ำงหนักอีกเมื่อไร ดังนั้น……”พูดยังไม่ทันจบภรรยำของเจ้ำของร้ำนบะหมี่ก็เรียกให้กลับเข้ำร้ำนเจียวเวยยังคงนั่งอยู่ที่เดิมพลำงปอกมันฝรั่งอย่ำงใจลอย“ฟังดูแล้วน่ำกลัวจัง”อยู่ๆ ก็มีเสียงคนพูดดังขึ้นข้ำงๆ ท ำให้เจียวเวยตกใจจึงหันไปดูด้ำนหลัง แล้วก็พบว่ำเป็นซูชู่ที่ก ำลังถือกล่องข้ำวยืนกินอยู่“รุ่นพี่ซู ท ำไมไม่เข้ำไปนั่งกินในร้ำนล่ะครับ?” เจียวเวยพูดเพรำะพ่อเจียวหย่วนท ำให้ซูชู่กั
