ีของโรงแรมนี้จองยำกมำก รำคำแพงหูฉี่ มื้อนี้แม่สงสงลงทุนลงแรงไปไม่น้อยเลยทีเดียวแต่ส ำหรับพวกเจียวหย่วนแล้ว หัวข้อสนทนำของพวกผู้ใหญ่นั้นมักจะเป็นอะไรที่ซับซ้อน พวกเขำเล่นมำทั้งวันตอนนี้ท้องหิวจะแย่ พออำหำรขึ้นโต๊ะได้ก็รีบกินกันทันที ไม่มีใครสนใจว่ำใครจะพูดอะไรเจิ้งทั่นนั่งอยู่ระหว่ำงเสี่ยวโย่วจื่อกับแม่เจียวหย่วน พ่อเจียวหย่วนเป็นคนไปหำเก้ำอี้เสริมมำให้ อำหำรของเจิ้งทั่นถูกวำงลงบนเก้ำอี้นั้น เพรำะเป็นไปไม่ได้ที่จะให้เขำไปนั่งบนโต๊ะ อำหำรบนโต๊ะมีอะไรบ้ำงเขำมองไม่เห็น แต่อย่ำงไรเสียตอนนี้อำหำรในชำมเขำก็แทบจะไม่ขำดช่วงเลย เวลำที่แม่เจียวหย่วนคีบอำหำรให้เสี่ยวโย่วจื่อก็ไม่ลืมที่จะคีบให้เขำด้วย อีกทั้งยังได้เอำแก้วกระดำษมำตัดท ำเป็นถ้วยซุปให้อีกด้วยครอบครัวเจียวทั้งสี่คนไม่ได้นั่งใกล้ประตูและก็ไม่ได้นั่งอยู่ตรงข้ำมประตู คนจำกด้ำนนอกที่เข้ำมำถ้ำไม่ได้เดินไปตรงนั้นก็ไม่มีทำงเห็นว่ำมีแมวนั่งอยู่แต่แม่ของสงสงนับตั้งแต่ที่เข้ำโรงแรมมำก็รู้สึกไม่ค่อยพอใจครอบครัวเจียวเท่ำไร อยำกจะเอ่ยปำกพูดอยู่หลำยครั้งสุดท้ำยก็อดทนได้ในเวลำเดียวกับที่โทรศัพท์ดังขึ้น“ขอโทษนะคะ ขอออกไปคุยโทรศัพท์ก่อน” พูดจบแม่สงสงก็เดินถือกระเป๋ำออกไปพวกเจียวหย่วนเข้ำมำได้ไม่นำนก็ดื่มน ้ำผลไม้กันไปหลำยแก้ว และก็ไปเข้ำห้องน ้ำมำแล้วหนึ่งรอบ ระหว่ำงที่กินอยู่นั้นก็ลุกไปเข้ำห้องน ้ำอีกภำยในเวลำไม่กี่นำที ท ำเอำเจิ้งทั่นอยำกจะไปปล่อ
