ได้หันไปมองเจิ้งทั่นอย่ำงไม่ตั้งใจแล้วก็เห็นแมวด ำตัวนี้ก ำลังกอดห่อหมูเส้นที่เปิดปำกถุงแล้ว มันท ำท่ำกัดหมูเส้นค้ำงไว้พลำงหรี่ตำเหมือนก ำลังคิดอะไรอยู่“ชำร์โคล คิดอะไรอยู่น่ะ?” เว่ยเหลิงถำมขึ้น เขำรู้ว่ำแมวตัวนี้พูดไม่ได้ แต่ก็แค่อยำกจะดึงควำมสนใจมัน ท่ำทำงเมื่อกี๊มันดูประหลำดเกินไป ถ้ำไม่ติดว่ำรู้จักกันนำนแล้ว เขำคงได้ช็อคเหมือนหลงฉีเจิ้งทั่นได้สติกลับมำ เขำหันไปมองเว่ยเหลิง แล้วมองเย่ฮ่ำวจำกนั้นก็ก้มหน้ำแทะหมูเส้นต่อคิดอะไรงั้นเหรอ? ถ้ำแมวตัวนี้คิดจะอยู่ที่นี่จริงๆ ล่ะก็ เย่ฮ่ำวคงไม่อำจปฏิเสธได้ เพรำะมันเคยช่วยชีวิตเขำไว้ เย่ฮ่ำวเป็นคนที่มีน ้ำใจมำกคนหนึ่ง กับแมวที่มีบุญคุณก็คงปฏิบัติดีด้วยแน่นอนพอนึกได้แบบนั้นแล้วก็รู้สึกสนุกทันที“ท ำไมฉันรู้สึกว่ำแมวด ำตัวนั้นเหมือนก ำลังรอดูเรื่องสนุกของฉันอยู่” เย่ฮ่ำวขมวดคิ้วพลำงพูด“…แกคิดมำกไปแล้ว” เว่ยเหลิงท ำได้แค่ปลอบใจเช้ำวันต่อมำ เจิ้งทั่นก ำลังนั่งกินต้มจืดอยู่บนเก้ำอี้ข้ำงๆ เย่ฮ่ำว คนที่นี่ท ำต้มจืดจะชอบใส่ตับหมู ไตหมูและเนื้อไม่ติดมัน ซึ่งเจิ้งทั่นชอบมำก แม่เจียวหย่วนท ำให้กินอยู่บ่อยๆ นึกไม่ถึงว่ำจะได้กินที่นี่ด้วยตรงหน้ำสองพ่อลูกนั่นมีชำมใหญ่วำงอยู่ ไม่สิ ตรงหน้ำตัวพ่อนั่นต้องเรียกว่ำกะละมังถึงจะถูก ในนั้นมีต้มจืดกับข้ำวผสมอยู่เย่ฮ่ำวไม่เคยเลี้ยงแมวเลยไม่รู้ว่ำต้องให้อะไรกิน เห็นเจิ้งทั่นกินอะไรเลยให้กินเหมือนกัน ดีที่สองพ่อลูกนั
