เพื่อป้องกันเหตุฉุกเฉิน จำกนั้นจึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมำ แล้วพูดกับเจิ้งทั่น “ช่วยดูลำดเลำหน่อย ฉันจะโทรศัพท์”ตอนที่รู้สึกได้ว่ำสองคนนั้นเข้ำตึกมำเย่ฮ่ำวก็ปิดโทรศัพท์สถำนกำรณ์แบบนี้แค่เสียงสั่นเบำๆ หรือแสงไฟเล็กน้อยก็สำมำรถท ำให้อีกฝ่ำยจับสังเกตได้เจิ้งทั่นหันไปมองพีนัทที่นั่งอย่ำงเรียบร้อยพลำงเลียบำดแผลของตัวเองอยู่ที่เดิม จำกนั้นจึงเดินไปที่บันได กระโดดขึ้นขอบหน้ำต่ำง นั่งเฝ้ำว่ำจะมีคนขึ้นมำอีกไหม ขณะเดียวกันก็มองไปที่ด้ำนนอกด้วย เผื่อมีใครเดินเข้ำมำเย่ฮ่ำวโทรศัพท์หำพวกหลงฉี คำดว่ำคงจะมำถึงอย่ำงรวดเร็วพอโทรเสร็จ เย่ฮ่ำวก็ไม่อยำกรออยู่ที่นี่ต่อ นอกจำกพวกเขำแล้ว อีกฝ่ำยก็คงจะติดต่อพรรคพวกไปแล้วเหมือนกัน ดังนั้นถ้ำคนของอีกฝ่ำยมำถึงก่อน เขำคงตำยอยู่ที่นี่แน่นอนเย่ฮ่ำวค่อยๆ ขยับตัวเตรียมจะลุกขึ้น แล้วอยู่ๆ เขำก็นึกขึ้นมำได้ จึงหันไปพูดกับเจิ้งทั่น “แมวตัวนั้นบำดเจ็บใช่ไหม? ฉันอุ้มมันลงไปให้แล้วกัน”เมื่อครู่ตอนที่โทรศัพท์ แสงไฟจำกหน้ำจอท ำให้เย่ฮ่ำวมองเห็นแมวอีกตัวที่นั่งอยู่ไม่ไกล อย่ำงไรเสียแมวตัวนี้ก็ถือว่ำได้ช่วยเขำไว้ ไม่อย่ำงนั้นเขำคงไม่รู้ว่ำสองคนนี้ตำมตัวเองมำแมวสองตัวกัดกันจนสองคนนั้นเปิดเผยตัวตน ท ำให้เย่ฮ่ำวได้มีเวลำเตรียมตัว แต่น่ำเสียดำยที่แมวอีกตัวตำยแล้วพีนัทดูเหมือนจะรู้ว่ำคนคนนี้ไม่ได้มีเจตนำร้ำย จึงหันไปมองเจิ้งทั่น แล้วปล่อยให้เย่ฮ่ำวอุ้มตัวเองขึ้นมำเย่ฮ่ำวฉีกเสื้อข
