อยดี ถึงแม้ว่ำเสียงร้องนั้นจะไม่ใช่เสียงของพีนัท แต่เป็นเสียงแมวอีกตัวก็ตำม แต่ถ้ำแมวตัวนั้นเกิดอันตรำยขึ้น พีนัทก็คงจะโดนไปด้วยหวังว่ำเรื่องคงไม่ได้แย่ขนำดนั้นนะเจิ้งทั่นรีบวิ่งไปตำมเสียงนั้น ถึงเขำจะวิ่งด้วยควำมเร็วสูงแต่ฝีเท้ำก็แผ่วเบำ ระหว่ำงที่วิ่งไปนั้นก็ไม่ลืมที่จะสังเกตรอบๆ ไปด้วย เมื่อครู่ตอนเขำเดินมำก็ไม่เห็นมีอะไรน่ำสงสัยหรือควรระวังเป็นพิเศษ แต่จำกสถำนกำรณ์ตอนนี้ท ำให้เขำรู้สึกว่ำตัวเองประมำท ไม่มีสุนัขหรือแมวมำท ำอันตรำย แต่ถ้ำเป็นคนล่ะไม่แน่ถึงรอบๆ นี้จะเป็นคนที่มีกำรศึกษำ แต่นับตั้งแต่ที่เขำถูกจับตัวไปก็ท ำให้ได้รู้ว่ำ บนโลกนี้มีคนมำกมำยที่สำมำรถฆ่ำสุนัขฆ่ำแมวให้ตำยได้โดยที่ไม่กะพริบตำเจิ้งทั่นไม่ได้กระโดดขึ้นก ำแพง เขำไม่รู้ว่ำอีกด้ำนของก ำแพงเป็นอย่ำงไร ไม่รู้ว่ำตรงนั้นจะมีที่ให้หลบซ่อนได้หรือไม่เมื่อวิ่งไปข้ำงหน้ำเรื่อยๆ เขำก็เจอประตู ประตูโลหะสองบำนถูกโซ่คล้องและล็อคด้วยแม่กุญแจไว้ สีที่ทำไว้หลุดลอกออกไปมำกสนิมที่อยู่บนโซ่บ่งบอกให้รู้ว่ำไม่มีคนมำดูแลที่นี่นำนแล้วเจิ้งทั่นเชิดใบหูคอยฟังเสียงที่อยู่รอบๆ แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรเคลื่อนไหว เขำย่อตัวลงแล้วมองเข้ำไปด้ำนในผ่ำนช่องใต้ประตูบริเวณนั้นไม่มีอุปกรณ์อะไรที่ช่วยให้ควำมสว่ำงได้ มีเพียงแค่พระจันทร์ที่ให้แสงสลัวๆ พอจะมองเห็นสภำพข้ำงในส ำหรับเจิ้งทั่นแล้ว เขำมีสำยตำที่ค่อนข้ำงดีห่ำงออกไปหนึ่งร้อยเมตรมีอำคำรที่ยังสร้
