่ทั้งสกปรกทั้งโง่ก ำลังดมเนื้อวัวที่ถูกหั่นไว้แล้ว อำรมณ์โกรธก็ปะทุขึ้นมำทันที“ออกไป แมวน่ำเกลียด!” หญิงสำวตะโกน พลำงเดินไปหยิบตะหลิวเจิ้งทั่นแสร้งท ำเป็นตกใจ ‘ไม่ทันระวัง’ เผลอไปเหยียบจำนใส่เนื้อเข้ำ จำกนั้นก็ ‘ไม่ทันระวัง’ อีกเผลอไปเตะกระปุกเครื่องปรุงเข้ำ จนกระปุกพริกไทยหล่นลงพื้นหกกระจำยออกมำจำกนั้นก็เป็นกระปุกเกลือ กระปุกผงชูรส ตำมด้วยจำนชำมกระเบื้องที่มีลวดลำยสวยงำมแตกกระจำยเต็มพื้นท ำให้หญิงสำวยิ่งโกรธมำกขึ้น เธออยำกจะไล่มันออกไปให้ไวๆ ไม่เอยำกเห็นหน้ำอีกแม้แต่วินำทีเดียว!เจิ้งทั่นหลบตะหลิวที่ฟำดลงมำ พลำงหำที่มุดเข้ำไปเว่ยเหลิงได้บอกว่ำหลังจำกที่เข้ำไปแล้วให้ท ำตัววุ่นวำยพอประมำณ แต่ ‘พอประมำณ’ ที่ว่ำให้เจิ้งทั่นคิดเอำเองเมื่อรู้สึกว่ำป่วนได้ที่แล้ว และเปี่ยนโถวก ำลังยืนอยู่นอกห้องครัว เจิ้งทั่นจึงกระโดดหลบตะหลิวลอดใต้แขนหญิงสำวแล้วกระโดดขึ้นไปบนชั้นวำงชำมชั้นวำงชำมของห้องครัวนี้มีขนำดใหญ่ กว้ำงเกือบสองเมตรและสูงพอควร ชั้นบนสุดอยู่ห่ำงจำกเพดำนแค่ประมำณครึ่งเมตรได้ยินมำว่ำคนก่อนหน้ำนี้ที่อำศัยอยู่ได้ท ำธุรกิจร้ำนอำหำร ต่อมำพอเลิกท ำก็ได้เอำพวกชำมกลับมำด้วย ของจึงค่อนข้ำงเยอะด้ำนหลังชั้นอันนี้ก็ยังมีที่วำงพวกหม้อนึ่งหม้อต้มอีก แต่เนื่องจำกไม่มีคนใช้นำนแล้ว จึงมีฝุ่นเกำะอยู่เต็มไปหมดหลังจำกที่เจิ้งทั่นกระโดดขึ้นชั้นวำงชำมแล้ว หญิงสำวก็ท ำอะไรไม่ได้ จึงใช้ตะหลิวเคำะสองทีหวังจะให
