เจิ้งทั่นเดินตำมอำจำรย์ฝูออกไปข้ำงนอก จำกประตูนี้ออกไปจะใกล้กับประตูทำงเข้ำมหำวิทยำลัยฝั่งตะวันตก คนที่ใช้ประตูด้ำนนี้มีค่อนข้ำงเยอะ ดีที่อำจำรย์ฝูไม่ได้จะไปข้ำงนอกท่ำนเดินเลี้ยวไปใช้เส้นทำงเล็กๆ เดินเข้ำมหำวิทยำลัยถึงแม้ว่ำตอนนี้จะอยู่ระหว่ำงทำงเดินเข้ำมหำวิทยำลัย แต่คนที่อยู่ฝั่งนี้ก็มีจ ำนวนไม่น้อยที่รู้จักอำจำรย์ฝู เจิ้งทั่นไม่รู้ว่ำถูกสำยตำกี่คู่ที่จ้องมำ บำงคนเดินผ่ำนไปแล้วยังพำกันพูดถึงอำจำรย์ฝูอยู่อีก เช่น นั่นแมวอำจำรย์ฝูเหรอ? ท ำไมอำจำรย์ฝูมีอำรมณ์พำแมวมำเดินเล่นได้ล่ะ? เป็นต้นหำกอยำกจะหลบสำยตำคนพวกนี้ล่ะก็ง่ำยนิดเดียว เดินออกอีกประตูหนึ่งแล้วใช้เส้นทำงลูกรังที่ไม่ค่อยมีคนเดิน ไม่จ ำเป็นต้องมำใช้เส้นทำงนี้เจิ้งทั่นไม่เข้ำใจว่ำอำจำรย์ฝูต้องกำรจะท ำอะไรหรือต้องกำรจะบอกว่ำแมวตัวนี้มีคนคอยหนุนหลังนะ? อีกทั้งคนที่หนุนหลังก็คืออำจำรย์ฝูผู้ทรงอิทธิพลในมหำวิทยำลัยด้วยเจิ้งทั่นคำดเดำจิตใจของอำจำรย์ฝูไประหว่ำงที่เดินตำมท่ำนเข้ำไปในมหำวิทยำลัยขณะเดียวกันเขำก็รู้สึกแปลกใจที่เมื่อครู่ไปหำเสี่ยวจัวแล้วไม่พบ หรือเสี่ยวจัวจะย้ำยออกไปแล้ว? ห้องนั้นเป็นห้องของอำจำรย์ฝูก็จริง แต่ในเมื่อท่ำนให้เสี่ยวจัวอยู่ ก็คงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องเอำคืน ยิ่งไปกว่ำนั้นเสี่ยวจัวเองก็เป็นนักศึกษำที่อำจำรย์ฝูค่อนข้ำงให้ควำมส ำคัญด้วยต้องยอมรับเลยว่ำอำจำรย์ฝูเป็นคนที่ดูมีบำรมีมำก ขนำดเจิ้งทั่นอยู่ข้ำงๆ ยังรู
