้สึกเกร็งไปด้วย น่ำสงสำรเหล่ำนักศึกษำคณะฟิสิกส์ที่ต้องเจอท่ำนบ่อยๆ จริงๆอำจำรย์ฝูไม่ได้เอำแต่เดินมุ่งหน้ำไปอย่ำงเดียว สักพักท่ำนก็นั่งลงบนเก้ำอี้ยำวที่อยู่ข้ำงทำงในซอยเล็กๆ ที่ค่อนข้ำงสงบจำกนั้นจึงเอำมือตบตรงที่นั่งข้ำงๆ แล้วมองไปทำงเจิ้งทั่นเป็นสัญญำณว่ำให้มำนั่งด้วยกันเจิ้งทั่นกระโดดขึ้นไปนั่งข้ำงๆ อำจำรย์ฝูด้วยควำมรู้สึกเกร็งเห็นได้ชัดว่ำอำจำรย์ที่ต้องท ำงำนร่วมกับอำจำรย์ฝูเหล่ำนั้นคงรู้สึกกดดันมำกกว่ำอำจำรย์ท่ำนอื่นมำกแน่ๆหลังนั่งลงแล้วอำจำรย์ฝูก็ไม่ได้พูดอะไร เอำแต่มองต้นไม้ที่อยู่ข้ำงหน้ำเจิ้งทั่นสังเกตดูแล้วต้นไม้แถวนั้นก็ไม่ได้มีควำมพิเศษอะไรในมหำวิทยำลัยฉู่หัวมีต้นไม้แบบนั้นเยอะแยะ ดูจำกท่ำทำงของอำจำรย์ฝูแล้ว หรือท่ำนจะมีเรื่องในใจ?อยู่ๆ เจิ้งทั่นก็รู้สึกว่ำเป็นแบบศำสตรำจำรย์หลันก็ไม่ได้แย่ถึงนิสัยจะประหลำดไปสักหน่อย แต่อย่ำงน้อยมีอะไรก็พูดออกมำให้คนอื่นได้รู้ว่ำคิดอะไรอยู่ จะได้รู้ว่ำควรจะรับมืออย่ำงไรแต่ตอนนี้เขำรู้สึกว่ำตัวเองโชคดีที่เป็นแมว แกล้งท ำเป็นไม่รู้เรื่องได้ แล้วก็ไม่ต้องคอยหำเรื่องมำพูดคุยเพื่อสร้ำงบรรยำกำศด้วยเวลำนี้มีนักศึกษำปริญญำโทหลำยคนของคณะฟิสิกส์ก ำลังจะไปกดเงินที่ทำงเข้ำมหำวิทยำลัย จึงได้เดินผ่ำนมำทำงซอยเล็กๆนี้ แล้วอยู่ๆ พวกเขำก็ได้เจอกับอำจำรย์ฝูที่นั่งอยู่บนม้ำนั่งข้ำงทำงไหนว่ำอำจำรย์ฝูกลับไปพักผ่อนแล้วไง? แล้วคนที่นั่งอยู่ตรงนี้เป็นใคร? นักศึกษำ
