ขณะที่เจิ้งทั่นยื่นหน้ำเข้ำไปในแก้วก็พบว่ำปำกแก้วเล็กไปหน่อย เขำจึงต้องเก็บหูไปด้ำนหลัง ไม่อย่ำงนั้นจะเกะกะแค่ดื่มเหล้ำยังต้องเก็บหู น่ำหงุดหงิด!เป็นคนนี่ดีกว่ำจริงๆเจิ้งทั่นยื่นหน้ำเข้ำไปดื่มไวน์พลำงคิดอะไรเพลินๆ ส่วนปลำยหำงก็งอไปมำหลงฉีเห็นแล้วก็รู้สึกสงสัย แมวกินเหล้ำได้ด้วยเหรอ? เขำเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเมื่อก่อนเขำเคยได้ยินเพื่อนๆ พูดถึงเรื่องที่ให้แมวตัวเองกินเหล้ำ จะท ำอย่ำงไรมันก็ไม่ยอมกิน ไม่ยอมอ้ำปำก ต่อมำเพื่อนเขำจึงเอำเหล้ำไปถูที่ตัวแมว มันก็จะเลีย พอเลียเสร็จก็จะส่ำยหัวไปมำอยู่นำน หำยมึนก็เลียอีก สุดท้ำยมันก็สลบไป เพื่อนเขำจึงเอำตัวมันไปหำสัตวแพทย์และโดนสวดกันไปหลำยยก เพรำะแมวหลำยตัวแพ้แอลกอฮอล์ ถ้ำกินเข้ำไปมำกอำจเป็นอันตรำยจนถึงแก่ชีวิตได้ นี่ไม่ใช่เรื่องที่จะเอำมำล้อเล่นแต่…หลงฉีหันไปมองเว่ยเหลิงอีกรอบ เว่ยเหลิงก ำลังอินเรื่องที่คุณชำยสำมไปเล่นดนตรีข้ำงถนน ยิ่งฟังยิ่งรู้สึกสนุก และก็ไม่กลัวว่ำถ้ำคนในครอบครัวเจียวรู้เรื่องแล้วจะมำตำมฆ่ำด้วย เขำเหลือบมำมองทำงเจิ้งทั่นบ้ำง พอเห็นแมวกินเหล้ำเขำก็ไม่ได้มีท่ำทีจะห้ำมแต่อย่ำงใดเว่ยเหลิงไม่รู้สึกกังวล แต่หลงฉีไม่ใช่ ถ้ำเกิดมันเป็นอะไรขึ้นมำจริงๆ คนที่ต้องรับผิดชอบก็คือเขำ เขำไม่คิดว่ำแมวที่อยู่ตรงหน้ำนี้เป็นแมวธรรมดำทั่วไป ไม่อย่ำงนั้นเว่ยเหลิงคงไม่พำมำที่นี่ ต่อให้เว่ยเหลิงท ำเหมือนไม่สนใจ แต่ก็ยังคอยมองอยู่ตลอดเหมือนกลัว
