ราชวงศ์ต้าฉีสถาปนาแผ่นดินเบื้องนภา เพื่อปกครองอาณาเขตอันกว้างใหญ่ไพศาล จึงตั้งเมืองหลวงสี่ทิศ ได้แก่ ซีกิง-ฉางอัน โตเกียว-เปี้ยนเหลียง หนานจิง-จินหลิง และเป่ยจิง-เยี่ยนผิง
ทว่าตลอดหนึ่งร้อยยี่สิบปีที่ผ่านมา โอรสสวรรค์ล้วนประทับ ณ เยี่ยนผิง ศูนย์กลางอำนาจอย่างสามกรมหกกระทรวงล้วนตั้งตระหง่านอยู่ที่นี่ เมืองหลวงอีกสามแห่งเป็นเพียงสถานที่ประพาสชั่วคราว ยามผู้คนเอ่ยคำว่า ‘เมืองหลวง’ ย่อมหมายถึงเยี่ยนผิงแต่เพียงผู้เดียว
นครเยี่ยนผิงโอ่อ่ากว้างขวางเหนือธรรมดา ตรอกฟางทั้งหนึ่งร้อยเก้าแห่งกระจายตัวเป็นระเบียบดุจกระดานหมาก ตัวเมืองยาวสิบลี้ กว้างแปดลี้ ประชากรอาศัยหนาแน่นนับล้าน นับเป็นมหานครที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในใต้หล้า
ทัพหลวงส่วนกลางแห่งต้าฉี หรือ ‘สิบหกหน่วยราชองครักษ์’ ตั้งค่ายตรึงกำลังอยู่รอบนอกเมืองหลวง ส่วนขุมกำลังที่ขึ้นตรงต่อโอรสสวรรค์ มีหน้าที่พิทักษ์พระราชวังคือ ‘ราชองครักษ์หยวนฉง’ ค่ายทหารตั้งตระหง่านทิศเหนือของวังหลวง แบ่งสายการบังคับบัญชาเป็นสี่ทัพ จึงมีอีกนามว่า ‘สี่ทัพหยวนฉง’
ล่วงเข้ายามซื่อ ตะวันสาดแสงกระทบกระเบื้องหลังคาทั่วนครเยี่ยนผิง ทว่าพระราชวังหลวงทางทิศเหนืออันเป็นศูนย์รวมอำนาจ กลับทอประ
