่ำชื่อนี้เข้ำท่ำกว่ำ หลำยครั้งที่ควำมหมำยของชื่อภำษำอังกฤษกับชื่อภำษำจีนจะไปกันคนละทำง แต่ละคนก็เข้ำใจไม่เหมือนกัน ในเมื่อเจ้ำของที่นี่เลือกที่จะใช้สองชื่อนี้แล้วก็คงมีเหตุผลเป็นของตัวเองหอกลำงคืนตั้งอยู่ในย่ำนที่เต็มไปด้วยคนวัยท ำงำนระดับหัวกะทิมำกมำยนับไม่ถ้วนของเมืองฉู่หัว รอบๆ มีมนุษย์เงินเดือนมำกมำยที่พร้อมจะเข้ำมำใช้บริกำร ดังนั้นจึงมีลูกค้ำเข้ำร้ำนทุกวันและด้วยควำมที่กำรคมนำคมสะดวกสบำยลูกค้ำสำมำรถเดินทำงมำง่ำย ท ำให้คนที่มำใช้บริกำรไม่ใช่แค่คนแถวนี้เท่ำนั้นส่วนจะสำมำรถมัดใจลูกค้ำไว้ได้ไหมก็ต้องขึ้นอยู่กับกำรบริหำรงำนของที่นี่ แต่เจิ้งทั่นเห็นตรงลำนจอดรถมีรถจอดอยู่เกือบเต็ม นี่ขนำดฟ้ำยังไม่มืดดีรถยังเยอะขนำดนี้ แสดงให้เห็นว่ำผับแห่งนี้มีชื่อเสียงอยู่ไม่น้อยผู้คนมำกมำยค่อยๆ ทยอยกันเดินเข้ำมำ เจิ้งทั่นมองคนพวกนั้นด้วยควำมอิจฉำเล็กน้อย แต่นึกไม่ถึงว่ำจะได้เห็นเงำที่คุ้นเคยตอนนี้ควำมรู้สึกของเขำค่อนข้ำงไว และเขำค่อนข้ำงเชื่อในควำมสำมำรถของตัวเอง ต่อให้ตอนนี้คนๆ นั้นถูกบดบังด้วยกลุ่มคนมำกมำย แต่ภำพเมื่อครู่ยังชัดเจนอยู่ในสมองเขำ เขำมั่นใจว่ำตัวเองรู้จักคนๆ นั้นแน่ ส่วนจะเป็นใครนั้น เขำยังไม่แน่ใจเขำต้องกำรดูให้แน่ใจว่ำเป็นใคร จึงไม่สนเว่ยเหลิงที่ก ำลังกวักมือเรียก จำกนั้นจึงเดินไปยังถนนฝั่งตรงข้ำมพอเห็นแมวตัวนั้นไม่สนใจตัวเองอีกทั้งยังเดินไปอีกทำงเว่ยเหลิงจึงด่ำออกมำเบำๆ แล้ววิ่งต
