ยำมค ่ำคืนตำมลำนกว้ำงของเมืองใหญ่ๆ มักจะมีควำมครึกครื้นอยู่ตลอดเสียงดนตรีจำกร้ำนค้ำ เสียงโฆษณำต่ำงๆ เสียงเพลงจำกกำรเต้น ปะปนไปกับเสียงพูดคุยของบรรดำผู้คนทั้งหลำย……แต่คืนนี้คนจ ำนวนมำกได้เคลื่อนตัวไปยังมุมมุม หนึ่งที่ยำมปกติไม่ได้เป็นจุดสนใจเลยสักนิด“นี่ รีบไปดูเร็ว ตรงนั้นมีแมวเคำะขวด!”“เคำะขวดเหรอ?”“ใช่น่ะสิ ได้ยินว่ำเป็นแมวที่นักร้องเร่ร่อนเลี้ยงไว้ ทั้งสองคนก ำลังแสดงอยู่!”“ดูน่ำสนใจ ไป ไปดูกัน!”“คุณแม่หนูก็อยำกไปดูแมวเคำะขวด”“ได้จ้ะ งั้นเรำไปดูแมวเคำะขวดกันนะ”……คนในเมืองไม่ได้ถือสำเรื่องแมวด ำกันเท่ำไร ต่ำงพำกันมำดูเรื่องสนุกที่แปลกใหม่นี้ พอคุณภำพชีวิตสูงขึ้น ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องปำกท้อง เวลำที่เหลือก็สำมำรถหำควำมสุขใส่ตัว อยู่มำตั้งนำนพวกเขำเพิ่งเคยเห็นคนพำแมวมำแสดงด้วย อีกทั้งยังเข้ำกันได้ดีอีกต่ำงหำก!เจิ้งทั่นพอเห็นคนมำดูเยอะขึ้นเรื่อยๆ ก็ก้มหน้ำต ่ำลงมำกขึ้นเขำตั้งใจมองขวดโหลตรงหน้ำก็เพรำะว่ำไม่กล้ำเงยหน้ำขึ้นมองคนส ำหรับเขำแล้วต่อให้ตอนเป็นคนจะไม่ใช่คนดีเด่อะไร แต่ก็ยังอยำกรักษำหน้ำตัวเองไว้เหมือนอย่ำงตอนนี้ ไม่เคยคิดเลยว่ำจะมีวันนี้ วันที่ต้องมำแสดงข้ำงถนนแล้วมีคนดูล้อมรอบเจิ้งทั่นยังรู้สึกขอบคุณที่ยุคสมัยนี้ข่ำวสำรยังไม่ไวเท่ำอีกหลำยปีให้หลัง ไม่อย่ำงนั้นภำพที่เขำเคำะขวดคงจะถูกโพสต์ลงในเน็ต แล้วแชร์กันต่อๆ ไปไม่รู้อีกกี่ครั้ง คงยิ่งน่ำอำยมำกขึ้นไปอีกเจิ้งทั่นเคำะขวดให้เข
