งเกตท่ำทีของอีกฝ่ำยไปด้วย พอเห็นว่ำอีกฝ่ำยยังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับตัว เขำจึงเอำโทรศัพท์วำงที่พื้นโทรศัพท์มือถือเครื่องนี้หน้ำจอเป็นแบบขำวด ำ อีกหลำยปีให้หลังจะถูกจัดอยู่ในจ ำพวก ‘โจรไม่แล’ แต่คนที่ซื้อกล้องโปรรำคำแพงขนำดนี้ได้ก็ย่อมซื้อโทรศัพท์รุ่นใหม่ได้อยู่แล้ว คงไม่ทนใช้ของเก่ำๆ หรอกแต่เจิ้งทั่นก็ไม่คิดอะไรมำก โอกำสแบบนี้ท ำให้เขำรู้สึกซำบซึ้งใจ หลังจำกที่ล ำบำกอยู่นำน ทั้งปีนหน้ำต่ำง ทั้งตำมหำโทรศัพท์ เดิมทียังคิดจะใช้ก ำลังแย่งเอำโทรศัพท์มำ แต่ตอนนี้มันกลับมำอยู่ตรงหน้ำง่ำยๆแล้วจะไม่ให้ซึ้งใจได้อย่ำงไร?แต่มันคงโทรทำงไกลได้นะ?คงไม่ค้ำงค่ำโทรจนโทรออกไม่ได้นะ?เจิ้งทั่นมองคนที่นั่งอยู่ตรงหน้ำที่มีสีหน้ำเต็มไปด้วยควำมสงสัย เขำยกเท้ำกดเบอร์โทรฟำงเซ่ำคังเห็นแมวด ำตัวนั้นจ้องโทรศัพท์ของตัวเองอยู่นำนจึงนึกสนุกเลยยื่นโทรศัพท์ส่งให้ ใครจะไปคิดว่ำมันจะกดเบอร์โทรจริงๆ อีกทั้งยังเป็นเบอร์ต่ำงถิ่นด้วย คงไม่ได้กดมั่วแน่ๆ ชักสนุกแล้วสิ!เจิ้งทั่นกดเบอร์อย่ำงตื่นเต้น เขำเชิ่ดใบหูขึ้นระหว่ำงรอสำยพลำงสะบัดหำงตีลงไปที่พื้นเพื่อระงับควำมตื่นเต้นในที่สุด! หลังจำกที่รออยู่สักพักก็มีคนรับสำย“ฮัลโหล?”เป็นเสียงของพ่อเจียวหย่วนในที่สุดเขำก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยแล้วหลังจำกที่ถูกจับมำนำน!อยู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนได้เจอคนในครอบครัวอีกครั้งเจิ้งทั่นรวบรวมควำมรู้สึกที่มีทั้งหมดในใจแล้วร้องออกมำ“ง้ำววว~““…” ฟำงเซ
