สุนัขตัวนี้ก็ไม่เหมือนกัน และก็ไม่เหมือนกับสุนัขบ้ำนทั่วไป คำดว่ำคงเป็นพันธุ์ผสม ไม่อย่ำงนั้นคงไม่ถูกเจ้ำของเอำมำทิ้งไว้ตรงนี้เมื่อก่อนตอนที่เจิ้งทั่นออกไปเดินเล่นแถวที่พักมักจะได้ยินบรรดำคนที่เลี้ยงสุนัขพูดคุยกัน จึงพอจะรู้ท่ำทีของพวกเขำ หำกสุนัขที่ตัวเองเลี้ยงคลอดลูกออกมำไม่ถูกใจ พวกเขำก็พร้อมที่จะเอำพวกมันไปทิ้งเจ้ำของซำฮำร่ำเคยพูดไว้ว่ำ “สุนัขก็ยังเป็นสุนัขอยู่วันยังค ่ำรู้ว่ำมันมีนิสัยแย่ๆ ก็ยังจะเลี้ยงมัน โดยที่ไม่สนว่ำมันจะเกิดมำหน้ำตำแบบไหน สำยพันธุ์อะไร คอยเอำใจใส่ดูแลทุกวัน ยอมให้มันกัดแทะข้ำวของ สะบัดน ้ำลำยเลอะเทอะทั่วบ้ำน นี่ถึงเรียกว่ำควำมรักอย่ำงแท้จริง”ต่อให้เป็นสุนัขบ้ำนๆ ก็ยังมีคนรัก สุนัขแต่ละตัวมีทั้งที่เกิดจำกกำรผสมพันธุ์ตำมธรรมชำติและที่เกิดจำกมนุษย์กระท ำ พวกมันมีนิสัยที่แตกต่ำงกันออกไป ไม่ว่ำจะเป็นกำรรู้ใจมนุษย์ เข้ำใจภำษำ ซื่อสัตย์ มีควำมสำมำรถเหมือนนักล่ำส่วนสุนัขที่เป็นพันธุ์ผสมนั้นเกิดจำกกำรน ำหลำยๆ พันธุ์มำผสมกันดังนั้นครอบครัวที่น ำสุนัขมำทิ้งไม่ได้รักพวกมันอย่ำงแท้จริงพอเจิ้งทั่นรู้สึกตัวอีกทีก็พบว่ำตัวเองเดินกลับไปที่กรงอีกครั้งแล้ว ลูกสุนัขตัวนั้นเริ่มร้องครวญครำงหนักขึ้นเฮ้ย หนวกหู!เจ้งทั่นคิดว่ำในเมื่อตอนนี้ตัวเองก็ไม่มีเรื่องอะไรต้องท ำ งั้นก็จะช่วยเอำกรงนี้ไปทิ้งไว้ที่อื่นเขำจ ำได้ว่ำที่ข้ำงๆ อำเคเชียต้นใหญ่มีพุ่มไม้อยู่ ตรงนั้นน่ำจะช่วยบังลมได้
