ันไม่ใช่เรื่องยำกห้องใต้หลังคำของบ้ำนหลังนี้มีข้ำวของวำงอยู่เต็มไปหมดยำมปกติไม่มีคนขึ้นมำ มีหยำกไย่ ใยแมงมุม และฝุ่นเกำะอยู่ตำมจุดต่ำงๆ เดิมทีมีหนูอยู่หลำยตัว แต่พอเจิ้งทั่นมำพวกมันก็ม้วนเสื่อหนีหำยกันไปหมดแล้ว ท ำให้ช่วงนี้เขำไม่เห็นหนูเลยสักตัวกว่ำจะหำที่พักได้ชั่วครำวนั้นไม่ใช่เรื่องง่ำยๆ อำรมณ์ตึงเครียดที่มีก่อนหน้ำนั้นค่อยๆ ผ่อนคลำยลง หลังจำกที่คุ้ยๆ หำของในนั้นแล้ว เจิ้งทั่นก็เจอหมอนข้ำงในกล่องกระดำษ ตอนนี้เขำไม่สนเรื่องกลิ่นเชื้อรำที่อยู่บนนั้น เขำหมอบลงไปและเริ่มต้นพักผ่อนเสียงฝนได้ปลุกให้เจิ้งทั่นตื่นจำกห้วงนิทรำเม็ดฝนตกลงมำกระทบกับหน้ำต่ำงห้องใต้หลังคำ ท ำให้เกิดเสียงดังเปำะแปะ แต่เพรำะว่ำที่นี่คือห้องใต้หลังคำ เขำจึงได้ยินเสียงมันชัดเจนท้องฟ้ำมืดแล้ว ก ำลังจะผ่ำนพ้นไปอีกวันจำกหน้ำต่ำงห้องใต้หลังคำสำมำรถมองเห็นไฟที่อยู่ข้ำงถนน รวมถึงไฟที่ส่องออกมำจำกบ้ำนเรือนที่อยู่บริเวณนั้น เงำของผู้คนเต็มไปหมดเวลำนี้คงจะเป็นเวลำอำหำรเย็น เจิ้งทั่นท ำจมูกฟุดฟิด แต่ก็สูดได้แต่กลิ่นเชื้อรำที่อยู่ภำยในห้องเขำรู้ว่ำที่นี่คือที่ไหน และก็รู้ด้วยว่ำมันอยู่ไกลจำกเมืองฉู่หัวมำกเพียงใดที่หนึ่งคือเมืองทำงภำคกลำง อีกที่หนึ่งคือเมืองทำงใต้ติดทะเลด้วยควำมที่รู้ว่ำมันคือที่ไหน เขำจึงรู้สึกมืดแปดด้ำนอันที่จริงเมืองแห่งนี้อยู่ห่ำงจำกเมืองทำงตอนใต้ที่เขำเคยอำศัยอยู่มำยี่สิบปีไม่ไกลเท่ำไรเจิ้งทั่นมองเม็ดฝ
