“เกิดอะไรขึ้น?”เจียวหย่วนหยุดท ำกำรบ้ำน เขำท ำไปได้แค่ครึ่งเดียวก็ได้ยินเสียงดังมำจำกข้ำงนอก เขำนึกถึงเรื่องที่ขโมยขึ้นเช่นเดียวกันกับคนอื่นๆ เจียวหย่วนวำงปำกกำลงแล้วมองไปรอบๆ ก็พบว่ำแมวของตัวเองยังไม่กลับมำพ่อเจียวหย่วนวำงหนังสือวิชำภำษำจีนของเด็กป.หกลงแล้วเดินไปดูเหตุกำรณ์ด้ำนนอกที่หน้ำต่ำง ตึกที่อยู่รอบๆ มีคนหนุ่มคนสำวทยอยกันเดินออกมำ เด็กๆ ที่เต็มไปด้วยควำมสงสัยต่ำงก็โผล่หน้ำมำดูที่หน้ำต่ำงหรือไม่ก็ออกมำที่ระเบียง แต่ก็ถูกผู้ใหญ่ลำกเข้ำบ้ำนไปอย่ำงรวดเร็ว“นั่งลง!” พ่อเจียวหย่วนลำกเจียวหย่วนกลับมำ แล้วควักโทรศัพท์โทรไปถำมคนอื่น แล้วก็โทรไปหำคุณยำยที่อยู่ชั้นหนึ่งด้วย เพรำะคนที่อยู่ชั้นหนึ่งข่ำวสำรย่อมไวกว่ำหลังจำกวำงสำยแล้ว พ่อเจียวหย่วนก็นั่งคิดสักพัก แล้วเดินออกจำกห้องเจียวหย่วนไปเปิดประตูบ้ำนก็พบกับเสี่ยวชิวหยำงที่เปิดประตูออกมำดูเหตุกำรณ์ด้ำนนอกเช่นกัน“พี่ก็ได้ยิน……”“เสี่ยวชิว มำได้เวลำพอดี ก ำลังจะไปหำเลย!”หลังจำกนั้นหนึ่งนำทีชิวเซี่ยงหยำงก็มำนั่งอยู่บนโซฟำในบ้ำนของครอบครัวเจียวรองศำสตรำจำรย์เจียวได้ฝำกเด็กๆ ให้เขำดูแล ส่วนตัวรองศำสตรำจำรย์เจียวนั้นได้ลงตึกไปอย่ำงรวดเร็วเสียงเอะอะโวยวำยดังไปทั่วเขตที่พักบุคคลำกรฝั่งตะวันออก ทุกอย่ำงเกิดขึ้นอย่ำงรวดเร็ว คนที่มำจับแมวคนนั้นก็ไม่คิดว่ำเหตุกำรณ์จะเป็นแบบนี้ เพรำะตอนที่พวกเขำไปจับแมวที่หมู่บ้ำนอื่นก็ไม่เคยเจอแบบนี้มำก่อนหลังจำกที
