้อย่างไร? หรือเป็นผลมาจากการที่ผสมพันธุ์พืชชนิดอื่นๆ?เจิ้งทั่นไม่เข้าใจแต่ก็ช่างมันเถอะ เขาขี้เกียจจะเก็บมาคิดแล้วเขามองใบของต้นอื่นๆ ที่อยู่ในกอเดียวกัน ล้วนเป็นใบสามแฉกหมด มีแค่ต้นนี้ที่มีเก้าแฉกเจิ้งทั่นตัดสินใจจะเด็กมันออกมาพร้อมกันหลายต้น แต่ไม่ได้ควบคุมแรงให้ดีเขาจึงดึงมันขาด เจิ้งทั่นรู้สึกเซ็งเล็กน้อยเท้าแมวไม่ดีเท่ามือคนเขาจึงไม่สนต้นอื่นๆ แล้ว จึงดึงเอาแต่ก้านที่มีใบเก้าแฉกออกมาแล้วคาบเดินออกไปข้างนอก“นี่ ชาร์โคล คาบอะไรอยู่น่ะ?” ศาสตราจารย์หลันที่ทำงานเสร็จแล้วกำลังเดินออกมาก็เห็นเจิ้งทั่นกำลังคาบอะไรอยู่ในปากจึงถามขึ้นเจิ้งทั่นหันไปมองศาสตราจารย์หลัน แล้วก็มองไปที่แปลงดอกไม้นั่น“อ้อ แกเจอแล้วเหรอนี่! ฉันจงใจทิ้งเอาไว้แบบนั้นเองแหละ……” ศาสตราจารย์หลันอวดผลงานของตัวเองตามเคย แต่หลังจากที่เห็นเจิ้งทั่นคาบใบโคลเวอร์อยู่เขาก็หยุดพูดเจิ้งทั่นไม่สนใจ เขากระโดดไปบนลังแล้วขึ้นไปบนหลังคาจากนั้นก็วิ่งหายไปอย่างรวดเร็วศาสตราจารย์หลันยังคงยืนอยู่ที่เดิมพลางนึกย้อนถึงภาพที่เห็นเมื่อครู่ สิ่งที่ชาร์โคลคาบอยู่……ดูเหมือนจะเยอะกว่าสี่แฉกอีกนะ! อย่างน้อยๆ น่าจะมีหกหรือไม่ก็เจ็ด!แต่ศาสตราจารย์หลันก็อึ้งไปแค่ครู่เดียวเท่านั้น สิ่งที่เขาสนใจไม่ใช่ใบโคลเวอร์พวกนั้น เพราะเขาก็แค่เหลือเอาไว้ดูเล่นๆในเรือนเพาะชำทั้งหมดนี้ สิ่งที่เขาสนใจมากที่สุดก็คือบรรดาดอกกล้วยไม้ที่เขาปลูกไว้ ดังนั้นเดี๋ยวเขา
