“นี่ ได้ข่าวหรือเปล่า ไอ้คนนั้นมันโดนทำคุณไสยล่ะ!”“ได้ยินมาว่าสภาพน่าเวทนามาก ตอนที่มีคนไปเจอเหมือนเขาจะเป็นบ้าไปแล้วนะ”“ไม่ใช่ว่าเมาเละเลยโดนคนอัดเหรอ? เดี๋ยวคงดีขึ้นแหละมั้ง?”“ฉันยังได้ยินมาอีกว่า ตอนที่เพื่อนเขาถามว่าใครเป็นคนลงมือ เขาก็เอาแต่พูดว่า ‘แมว’ กับ ‘สัตว์ประหลาด’ คงตกใจจนเสียสติไปแล้ว”“ก่อนหน้านั้นเขาไปเตะลูกแมวตายไม่ใช่เหรอ? ตอนนั้นที่ผมเข้าไปพูดยังถูกเขาเตะออกมาเลย จนตอนนี้ก็ยังเจ็บอยู่ ฉันว่านี่คงเป็นกรรมตามสนอง…..เฮ้อ เถ้าแก่ เอาปาท่องโก๋มาอีกตัว!”……เช้าตรู่ บริเวณร้านขายอาหารเช้าที่อยู่ใกล้ๆ กับเขตตึกเก่าผู้คนพากันวิพากษ์วิจารณ์เรื่องเด็กหนุ่มที่มีรอยสักขณะกินอาหารเช้าเด็กหนุ่มถูกพบตัวเมื่อเวลาห้าทุ่มเที่ยงคืน บรรดาเพื่อนร่วมงานไม่เห็นเขาไปที่คลับจึงส่งคนที่ว่างๆออกมาตาม ผลก็คือไปที่บ้านแล้วไม่พบใคร แต่มาเจออยู่ตรงซอยตันตอนที่มีคนมาพบ เด็กหนุ่มยังคงอยู่ในสภาพนอนขดตัวสมองเลอะเลือน ปากบ่นพึมพำ ไม่มีใครฟังรู้เรื่องว่าเขากำลังพูดอะไร รอบๆ ตัวของเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยเศษขวดแก้ว เนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผล แขน หน้า อวัยวะที่โผล่พ้นเสื้อผ้ามีรอยแผลหมดกางเกงก็ยังไม่ได้ดึงขึ้น กลิ่นฉี่คละคลุ้งเวลานั้นมีคนที่เพิ่งเลิกงานกลับบ้านผ่านมาพอดี พอเดินผ่านตรงนั้นก็เอาไฟฉายส่องเข้าไปดู แล้วข่าวก็แพร่กระจายออกไปไม่มีคนแจ้งตำรวจ ถึงต่อให้แจ้ง ตำรวจก็ไม่อยากเข้ามายุ่งคนพวกนี้มีเบื้องลึกเบื
