หญ้าที่มีใบสี่แฉกมีอยู่เยอะมาก แต่ใบโคลเวอร์ดอกชมพูที่กลายพันธุ์จนมีใบสี่แฉกนั้นกลับไม่ได้หาเจอได้ง่ายๆ ส่วนใหญ่ที่ขายตามท้องตลาดไม่ใช่โคลเวอร์ดอกชมพูที่ใบสี่แฉกก็เหมือนกับที่เสี่ยวจัวพูด โอกาสที่จะหาเจอนั้นมีน้อยมากไม่อย่างนั้นตามท้องตลาดคงไม่เอาใบแบบอื่นที่ใกล้เคียงกันมาขายแทนแน่
เพียงแต่ว่า……พอเห็นเบื้องหน้าเต็มไปด้วยใบโคลเวอร์สี่แฉกแบบนี้เจิ้งทั่นก็รู้สึกสับสนในจิตใจเขาคิดว่าถ้าเกิดนักศึกษาพวกนั้นรู้เข้าล่ะก็จะต้องเข้ามาลุยที่นี่กันแน่ๆ ไม่แปลกเลยที่ต่อให้ที่นี่ไม่ปลูกอะไรก็ยังคงปิดล็อคประตูแน่นหนา นอกจากเพราะมันเป็นแปลงปลูกดอกไม้พิเศษแล้ว ศาสตราจารย์หลันยังต้องรู้เรื่องใบโคลเวอร์ดอกชมพูด้วยแน่ๆเจิ้งทั่นเอาเท้าไปแตะใบโคลเวอร์เหล่านั้น พลางชื่นชมมันแล้วเขาก็ไปสะดุดตาเข้ากับต้นหนึ่งใบของมันเล็กกว่าเพื่อนๆ ที่อยู่รอบๆ แต่สาเหตุที่เจิ้งทั่นไปสะดุดตาเข้าก็เพราะใบที่ดูแปลกๆ1 2 3 4 5 6 7 8 9!เจิ้งทั่นนับอีกครั้ง มันมีเก้าแฉกจริงๆ หรือว่าจะเป็นร่างรวมของสามก้านเข้าด้วยกัน?เขามองดูมันแล้วก็พบว่าก้านของต้นอื่นๆ ดูปกติ แต่ของต้นที่ใบแตกออกมาเก้าแฉกนี้จะดูสากกว่า และแต่ละใบก็เล็กกว่ามาก ใบที่ใหญ่ที่สุดมีขนาดแค่สองในสามของต้นอื่น ส่วนใบที่เล็กที่สุดก็เล็กมากเสียจน ถ้าไม่สังเกตก็คงไม่เห็น มันอยู่ด้านบนสุดแต่ถึงใบจะเล็ก แต่มันก็ทำให้ใบโคลเวอร์นี้มีเก้าแฉก!เก้าแฉกเลยนะ!มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได
