สี่แฉกในมหาวิทยาลัย แต่หาอยู่นานก็ไม่เจอ สุดท้ายจึงไปขอซื้อจากคนอื่นมาพอเห็นเจิ้งทั่นสนใจ เสี่ยวจัวจึงพูดขึ้น “นี่คือใบโคลเวอร์สี่แฉก เป็นชนิดที่กลายพันธุ์มาจากพวกสามแฉก ว่ากันว่ามันเป็นตัวแทนแห่งความโชคดี อันนี้มีรุ่นน้องผู้หญิงคนหนึ่งในคณะฟิสิกส์ให้ฉันมา นี่ คนนี้ไง”เจิ้งทั่นมองผู้หญิงคนที่เสี่ยวจัวชี้ที่อยู่ในภาพถ่ายรวม นั่นมันหญิงสาวคนที่คุยโทรศัพท์วันนี้ที่เขาเจอนี่นา“แต่ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่คณะฟิสิกส์แล้ว ย้ายไปเรียนปริญญาโทคณะพฤกษศาสตร์ เพราะเขาชอบด้านนั้นมากกว่า” เสี่ยวจัวพูด“ใบโคลเวอร์สี่แฉกนี้เขาให้ฉันมา แต่ก็บอกว่านี่เป็นใบโคลเวอร์ขาวสี่แฉก ใบของมันงอกออกมาสี่แฉกเป็นเรื่องที่พบได้บ่อยโอกาสที่จะหาเจอเลยมีสูง เดิมทีเขาก็อยากหาใบโคลเวอร์สี่แฉกแบบดอกชมพูมาให้ แต่โอกาสที่จะเจอใบโคลเวอร์ที่เป็นรูปหัวใจและมีสี่แฉกนั้นยากมาก เขาหาไม่เจอ เพราะด้วยความที่มันเกิดจากการกลายพันธุ์ ความเป็นไปได้ที่จะงอกออกมาสี่แฉกนั้นจึงมีน้อย แล้วยิ่งต้องหาใบที่งอกออกมาเป็นรูปหัวใจได้รูปอีก ยิ่งหายากเข้าไปใหญ่”มันต่างกันด้วยเหรอ?เจิ้งทั่นจ้องมองมันอย่างละเอียด เขาไม่รู้ว่าการทำใบไม้สตาฟนั้นทำกันอย่างไรให้มันยังเขียวสดอยู่ตลอด บนกลีบใบแต่ละด้านมีเส้นๆ สีขาวคล้ายรูปตัว ‘V’ ปรากฏอยู่ นี่คือใบโคลเวอร์ขาวที่เสี่ยวจัวพูดถึงเหรอ?เจิ้งทั่นนึกถึงสมัยที่ตัวเองไปตามหาใบโคลเวอร์ให้สาว เขาเคยเจอแต่ที่มีใบเป็นรูปหัว
