ยหมด หากใครกล้าเอ่ยปากถาม เขาก็จะทำเสียงขู่กลับมา คล้ายกับจะบอกว่าอยากมีเรื่องหรือไงครั้นแล้วชาวบ้านที่อยู่แถวนั้นเวลาเจอเด็กหนุ่มก็จะเดินอ้อมๆ เพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้า คนๆ นี้จะต้องมีอาการทางประสาทแน่ๆ เผลอๆ อาจจะลงมือทำอะไรที่ไม่คาดคิดพอวันที่ห้าเจิ้งทั่นไม่ได้พกตุ๊กตาแมวไป เขาเอาไปแค่ถุงขนาดเล็กที่ถูกห่อไว้หลายชั้นครั้งนี้เจิ้งทั่นไม่ได้คาบถุงนั้น แต่ใช้หนังยางเส้นใหญ่มัดถุงแล้วนำมันมาคล้องคอไว้ เขาลองวิ่งดูก็พบว่ามันไม่หล่นถึงแม้ว่ามันจะรัดจนรู้สึกอึดอัด แต่เขาก็ไม่อยากใช้ปากคาบเจ้าสิ่งนี้ เขารู้สึกกลัวมัน ต่อให้ห่อไว้หลายชั้นแล้วก็ตามก็ยังรู้สึกไม่วางใจอยู่ดี ทางที่ดีอย่าใช้ปากไปสัมผัสเลยจะดีกว่า เขาไม่ได้มีความสามารถอะไรมากนัก จึงคิดออกแต่วิธีง่ายๆแบบนี้ในการเอามันไปภายในถุงบรรจุไปด้วยของที่มีลักษณะคล้ายเห็ด ซึ่งเจิ้งทั่นไปเอามาจากสวนของศาสตราจารย์หลัน แปลงที่ปลูกของสิ่งนี้มีการควบคุมอุณหภูมิและความชื้นอย่างเคร่งครัด ดังนั้นที่นั่นจงถูกปิดล็อคไว้อย่างดี แต่ด้วยความที่เจิ้งทั่นไปที่นั่นบ่อยจึงรู้ว่าทุกสัปดาห์จะมีอยู่วันหนึ่งที่ศาสตราจารย์หลันเข้าไปเก็บตัวอย่างดินเพื่อทดสอบระดับความเป็นกรดด่าง อัตราส่วนที่เปลี่ยนแปลงในองค์ประกอบของดิน เป็นต้น หลังจากที่เก็บตัวอย่างทั้งหมดเสร็จแล้วถึงจะปิดล็อคประตูเจิ้งทั่นจึงอาศัยช่วงเวลานั้นตามศาสตราจารย์หลันเข้าไปการค้นพบเจ้าสิ่งนี้มีสาเหต
