สร็จเสี่ยวโยวจื่อก็จะเอาเท้าของเจิ้งทั่นไปทาบแล้ววาดออกมา พร้อมกับแต่งเติมนิดหน่อย ดังนั้นในตอนท้ายของไดอารี่หลายๆ หน้าจะมีภาพวาดเท้าแมวอยู่ด้วยหลังจากที่เสี่ยวโย่วจื่อดับไฟนอนแล้วเจิ้งทั่นก็โผล่หน้าออกมาจากผ้าห่ม ยื่นเท้าออกมา จากนั้นก็กางกรงเล็บออกเขามองกรงเล็บท่ามกลางความมืด เจิ้งทั่นรู้สึกว่า อันที่จริงแล้ว ตัวเขาเองก็พอจะทำประโยชน์ได้บ้างเหมือนกัน